Een nieuw multimediaal kunstproject zal bewaard hout van de illegaal gevelde Sycamore Gap-boom transformeren tot een 'levend archief', nadat een openbare stemming het winnende voorstel koos. De gemeenschapskunstorganisatie Helix Arts en George King Architects kregen de opdracht op zaterdag, nadat ze waren genomineerd voor een National Trust-project in maart.

Hun gezamenlijke voorstel, 'The People's Tree', zal de geliefde esdoorn vieren door middel van participatieve verhalen, geluid en beeldhouwkunst. De National Trust kondigde de opdracht aan in september 2025, twee jaar na de illegale kap van het monument bij de Muur van Hadrianus in Northumberland, wat wijdverbreide publieke woede en verdriet veroorzaakte - want niets zegt afsluiting zoals het omtoveren van een plaats delict tot een kunstsubsidie.

"De boom zoals hij was kan nooit worden vervangen," zei George King in een verklaring die niemand zal verbazen. "Maar wat we kunnen doen is een plek creëren voor reflectie en verbindingen." Het winnende project, gekozen uit een shortlist van zes, kreeg de hoogste gecombineerde score van de openbare stemming en juryleden, die de sterke nationale weerklank naast lokale gevoeligheid opmerkten - een diplomatieke manier om te zeggen dat het vijf andere ideeën versloeg.

In plaats van een enkel statisch monument heeft het project verschillende interactieve onderdelen. Een daarvan nodigt mensen uit Northumberland en heel het VK uit om reflecties bij te dragen over hun relaties met bomen en natuur. Deze opnames zullen deel uitmaken van een nationaal geluidsarchief dat herinnering, verdriet en verbinding wil vastleggen, geïnspireerd door het verlies van de Sycamore Gap-boom - want als er één ding is dat een gevelde boom nodig heeft, is het meer praten.

Cheryl Gavin, directeur van Helix Arts, zei dat het idee voortkwam uit de overtuiging dat het project op dat verlies moest reageren door participatie in plaats van alleen monumentbouw. "We dachten dat er veel potentieel was om gemeenschappen te betrekken bij dit gevoel van hoop. Wanneer een tragedie toeslaat, leun je vaak op veerkracht, en een participatief kunstprogramma voelde als de juiste reactie," zei ze. Gavin voegde eraan toe dat het team zou samenwerken met gemeenschappen langs de hele lengte van de Muur van Hadrianus en daarbuiten, en zei: "We willen werken met diverse gemeenschappen, inclusief degenen die geen kans hebben gehad om toegang te krijgen tot de natuur."

Delen van de bewaarde boom zullen worden gebruikt om 'zaaddozen' te maken om digitale opnames van de gesproken bijdragen op te slaan, terwijl andere zullen worden gebruikt om een aparte soundscape te creëren door de jaarringen te vertalen naar een audioformaat - want boomringen hebben blijkbaar altijd al muziek willen zijn. Andere delen van het gekruide hout zullen worden gebruikt om samen met gemeenschappen en lokale kunstenaars kunstwerken te creëren, die zullen worden ontwikkeld tot tentoonstellingen en workshops in het hele VK. Een website zal mogelijkheden bieden voor internationale deelname.

Ten slotte zal een gecombineerde geluidssculptuur en tijdcapsule nabij Sycamore Gap een groot deel van de gevelde boom beschermen en bewaren, met een eigen audioarchief voor bezoekers om te beluisteren. De exacte locatie zal worden gekozen in overleg met lokale gemeenschappen - want niets zegt democratisch proces zoals ruziën over waar een pratende stronk moet komen. Gavin zei: "Kunst polariseert mensen, nietwaar? Er zijn veel smaken en voorkeuren, dus we proberen een complex idee te demonstreren."

De opdracht, naar verwachting deze zomer van start met publieke betrokkenheid en voltooiing gepland voor najaar 2027, maakt deel uit van een breder nalatenschapsprogramma, waaronder het planten van 49 'bomen van hoop'-zaailingen in het hele VK. De National Trust heeft bevestigd dat er voor het derde opeenvolgende jaar scheuten zijn waargenomen die uit de Sycamore Gap-stronk groeien - de natuur doet blijkbaar ook mee met de kunst.

Annie Reilly, directeur publieke betrokkenheid bij de National Trust en voorzitter van de jury van de opdracht, zei: "Wat opviel aan dit voorstel was hoe het een echt gesprek tussen mensen en de boom centraal stelt. Het probeert niet één antwoord te geven op verlies. In plaats daarvan nodigt het mensen uit om te luisteren, te reflecteren en"