Wczesnoletnia fala upałów w Europie udowadnia, że zmiany klimatyczne to nie tylko grzeczna sugestia – to śmiertelnie poważny biznes. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) podaje, że od 21 czerwca z powodu palących temperatur odnotowano ponad 1300 dodatkowych zgonów, a Niemcy osiągnęły rekord 41,7°C (czyli 107°F dla tych, którzy mają problem z metrycznym systemem).

Szef WHO Tedros Adhanom Ghebreyesus napisał na X (dawniej Twitter, bo rebranding jest trudny), że stres cieplny to „cichy zabójca”, zauważając, że europejskie domy, miejsca pracy i szkoły nie były budowane z myślą o takim upale. Francuskie ministerstwo zdrowia dodało około 1000 dodatkowych zgonów od środy, głównie wśród osób powyżej 65. roku życia, z 40-procentowym wzrostem liczby zgonów w domach. Bo nic tak nie mówi „złote lata” jak śmiertelna fala upałów.

Niemcy pobiły swój wszechczasowy rekord temperatury trzeci dzień z rzędu, osiągając 41,7°C w Coschen, niedaleko polskiej granicy. Czechy nie były daleko w tyle, notując 41,1°C w Doksanach, podczas gdy Polska ustanowiła własny rekord 40,5°C w Słubicach. Tedros ostrzegł, że Europa jest najszybciej ocieplającym się kontynentem, nagrzewającym się dwa razy szybciej niż średnia globalna, a „fale upałów zdarzające się raz na pokolenie” są teraz praktycznie coroczną subskrypcją.

Europejskie władze gorączkowo starają się utrzymać ludzi przy życiu. Holandia odwołała festiwal muzyczny Defqon.1 po ostrzeżeniu czerwonego kodu. Paryż zakazał sprzedaży alkoholu na wynos i odwołał paradę równości, aby uwolnić służby ratunkowe. A w ponurym zwrocie akcji co najmniej 74 osoby utonęły we Francji od początku fali upałów, głównie w niestrzeżonych rzekach i jeziorach – bo gdy jest za gorąco, by oddychać, woda wydaje się dobrym pomysłem, nawet jeśli nie umiesz pływać.

Winowajca? Efekt „kopuły cieplnej”, gdzie opadające powietrze spręża się i nagrzewa, wysuszając i uniemożliwiając tworzenie się chmur. To tak, jakby atmosfera postanowiła upiec kontynent w piekarniku konwekcyjnym. Tedros wezwał kraje europejskie do wdrożenia planów działań w zakresie zdrowia cieplnego, co brzmi rozsądnie, ale może nie wystarczyć, gdy planeta zasadniczo krzyczy: „A nie mówiłam?”