Nowe australijskie badania w końcu wyjaśniły, dlaczego chodzenie staje się z wiekiem powolnym, wyczerpującym obowiązkiem: twoje ciało po cichu wymienia szybkość i wydajność na dreszczyk emocji związany z nieprzewracaniem się. Odkrycia, kierowane przez naukowców z Flinders University i University of Canberra, sugerują, że starzenie się przynosi strategię chodzenia „najpierw bezpieczeństwo”, która priorytetowo traktuje stabilność ponad wydajność – bo najwyraźniej utrzymanie pionu jest ważniejsze niż dotarcie gdziekolwiek szybko.

Badanie przeanalizowało dane dotyczące ruchu 107 zdrowych dorosłych w wieku od 26 do 86 lat i wykazało małe, ale znaczące różnice związane z wiekiem w sposobie, w jaki kostka i otaczające ją mięśnie radzą sobie z każdym krokiem. Główny autor, dr Cody Lindsay, ekspert ds. technologii sportu i ćwiczeń z Flinders Caring Futures Institute, zauważa, że kostka jest kluczowa zarówno dla równowagi, jak i napędu do przodu. Wraz z wiekiem ciało zaczyna faworyzować stabilność, co utrzymuje nas w pionie, ale sprawia, że chodzenie wymaga więcej wysiłku – jak ostrożny kierowca, który hamuje na każdym zielonym świetle.

Naukowcy odkryli, że starsze osoby częściej aktywują jednocześnie przeciwstawne mięśnie wokół kostki, co jest wzorcem znanym jako współskurcz. To usztywnia staw skokowy, poprawiając stabilność, gdy stopa dotyka ziemi, ale oznacza również, że mięśnie pracują ciężej, nie generując przy tym tyle ruchu do przodu. Starsi uczestnicy wytwarzali również mniejszą siłę odbicia przy każdym kroku, co prowadziło do krótszych kroków i wolniejszego tempa chodzenia. Więc to nie tak, że jesteś leniwy; twoja kostka po prostu przeprowadza skoordynowany atak na twoje dojazdy.

Współautor, profesor nadzwyczajny Maarten Immink, kierownik programu badawczego Active Lives na Flinders, wyjaśnia, że układ nerwowy przyjmuje tę strategię „najpierw bezpieczeństwo”, aby skompensować zmiany związane z wiekiem. Ale te zmiany zwiększają również zmęczenie i utrudniają pokonywanie dłuższych dystansów, jednocześnie zmniejszając zdolność do odzyskania równowagi po potknięciach lub poślizgnięciach – co jest kluczowym czynnikiem upadków u osób starszych. Nawet stopniowe zmiany mogą wpływać na pewność siebie i niezależność, a ludzie mogą zauważyć, że męczą się szybciej lub czują się mniej stabilnie, zwłaszcza na nierównym terenie. Bo nic nie mówi „złote lata” jak strach przed zbuntowaną szczeliną w chodniku.

Odkrycia dają również nadzieję: zamiast tylko budować siłę, programy ćwiczeń powinny kłaść nacisk na równowagę i koordynację, zwracając uwagę na to, jak różne mięśnie współpracują ze sobą podczas każdego kroku. Dr Lindsay sugeruje proste działania dla starszych Australijczyków, w tym regularną aktywność fizyczną, ćwiczenia równowagi, takie jak tai chi, wzmacnianie mięśni podudzi oraz aktywności wymagające koordynacji. „Pozostawanie aktywnym to jedna z najważniejszych rzeczy, jakie ludzie mogą robić, a małe, regularne ćwiczenia mogą pomóc ci zachować pewność siebie, mobilność i niezależność na dłużej” – mówi. Naukowcy mają nadzieję, że te odkrycia przyczynią się do lepszych strategii zapobiegania i rehabilitacji, aby zmniejszyć liczbę upadków i wspierać zdrowe starzenie się – bo nikt nie chce być uziemiony przez własne kostki.

Materiały dostarczone przez Flinders University. Uwaga: Treść może być edytowana pod kątem stylu i długości.