MADRID - Met een bezem en een stofblik schoot Marta García, 60, langs de randen van tenten op het Puerta del Sol-plein in Madrid, terwijl ze afval opveegde en langs een poster liep met de tekst: "Wat voor tijden zijn dit, waarin we het voor de hand liggende moeten verdedigen?"

De gepensioneerde lerares was een van een kleine groep die zaterdag het protest tegen Spanjes verdiepende huisvestingscrisis een stap verder bracht dan de tienduizenden die door de straten van Madrid marcheerden. "Eerst waren we 10 tenten," zei ze, wijzend naar het uitgestrekte kamp achter haar. "Nu zijn we meer dan 300 tenten, en het blijft groeien."

Dagen eerder keek Spanje geschokt toe hoe nieuwszenders Maricarmen Abascal, een 87-jarige vrouw met een handicap, toonden terwijl ze uit het huis werd gezet waar ze zeven decennia had gewoond. De schok maakte plaats voor woede toen de tachtigjarige op een brancard naar buiten werd gebracht, geflankeerd door demonstranten aan de ene kant en politieagenten aan de andere.

Huisvestingsactivisten grepen het moment aan. "Het hele land heeft gezien dat huisvestingsspeculatie geen genade kent voor wie dan ook," zei Alicia del Río van de Madrileense Huurdersvakbond. "We zijn niet verdrietig, we zijn boos. En we stoppen niet tot we dingen veranderen."

De advocaten van Abascal bereikten naar verluidt maandagavond een akkoord voor haar terugkeer naar huis. "Als deze overeenkomst die we hebben bereikt wordt ondertekend, is dat uiteraard een betere en gelukkigere uitkomst voor iedereen," vertelde haar advocaat, Beatriz Duro, aan verslaggevers, en zei dat het "kan helpen het paradigma te veranderen als het gaat om huisvesting in het algemeen."

Bij het kamp op maandag beschreven velen de dagen van landelijke protesten als een keerpunt in een beweging die al lang sudderde terwijl de huren in een decennium met 80% stegen, terwijl de kosten van woningen met 63% stegen.

"We hebben stabiliteit nodig," zei David Iglesias, 25, en beschreef hoe steeds stijgende prijzen mensen dwongen hun leven op pauze te zetten om een dak boven hun hoofd te houden. "Mensen die kinderen willen, moeten dat kunnen doen, zelfs als ze huren. Mensen die ervan dromen musicus of kapper te worden, moeten de kans krijgen dat te doen en zich geen zorgen hoeven te maken dat ze moeten werken, werken, werken om huisvesting te betalen," zei hij. "Het is een eindeloze lus die de geestelijke gezondheid van jongeren ondermijnt."

Een grote banner wapperde in de buurt: "Je kunt speculeren op horloges, juwelen, cryptobros en Ferrari's. Maar niet op onze verdomde huizen."

Het groeiende kamp leidde tot vergelijkingen met 2011, toen de Indignados, of 15M-beweging, begon met een maandlange bezetting van hetzelfde Madrileense plein voordat het uitgroeide tot een kracht die de Spaanse politiek hervormde. Iglesias wuifde de gelijkenis weg. "Dat ging over een algemene vraag naar verandering," zei hij. "Maar wij hebben een doel, en als dit doel dinsdag niet is bereikt, moeten we op de een of andere manier actie ondernemen."

Het was een knipoog naar de informele slogan van het kamp: "Of de rentenierseconomie valt, of de regering."

Terwijl de Spaanse regering zich voorbereidt op haar wekelijkse dinsdagvergadering, hebben activisten eisen naar voren gebracht, van het stopzetten van uitzettingen tot het reguleren van kortetermijn- en kamerverhuur, waarmee ze duidelijk maken dat dit een beslissend moment is.

Op zondag zei premier Pedro Sánchez dat zijn regering "de klok rond werkt om dinsdag een koninklijk decreet over huisvesting in te voeren." De protesten hebben de socialistische leider in een gecompliceerde positie gebracht; hoewel zijn coalitie linkse krachten omvat die al lang aandringen op verandering, betekent het versplinterde Spaanse parlement dat zijn kansen klein zijn om steun te verwerven voor maatregelen die echte verandering teweeg kunnen brengen.

De momentum is gegroeid in het hele land, van activisten die maandag de kantoren van het Madrileense sociale huisvestingsagentschap bezetten tot degenen in Barcelona die de dag begonnen met het blokkeren van grote verkeersaders. "Vandaag kan geen dag als alle andere zijn," zei Enric Aragonès van de Barcelona Huurdersvakbond, voorafgaand aan een protest gepland voor dinsdagavond. "Er zijn nog maar 24 uur tot we erachter komen of de regering een decreet goedkeurt dat een farce of oprecht is."

In Madrid trok de oproep tot verandering een