Bij PrimEvil, dat zichzelf afficheert als "Norfolks premier scare attractie", zijn de spoken nep maar de kreten echt - en blijkbaar ook de strategische planning. Parkdirecteur Ben Francis heeft een jaarlijks ritueel: hij briefet zijn nieuwe lichting scare-acteurs over de fijne kneepjes van het terroriseren van het publiek. "We zeggen altijd tegen de scare-acteurs: je zult denken dat de jongens het ergst zijn. Dat zijn ze niet."

Francis tikt de demografieën op zijn vingers af als een generaal die het slagveld overziet. Tienerjongens "screamen als banshees, en rennen in groepen." Tiener meisjes daarentegen neigen naar een stenen onverstoorbaarheid: "Doe je scare en ga verder, want ze worden gemeen." En gemengde groepen? "Er zal een alpha zijn en hij draagt een North Face top." Het advies: verspil je tijd niet aan de alpha. "Hij reageert nergens op... Richt je op de zwakkere achteraan."

Dit is de werkplekintroductie bij PrimEvil, een van de vele meeslepende "scream parks" die in de aanloop naar Halloween als paddenstoelen uit de grond schieten in het VK. Voor ongeveer £40 per ticket brengen groepen van alle leeftijden de nacht door met ronddwalen in thematische attracties - spoken, kettingzagen, satanische sekten, een spookziekenhuis - en worden ze geterroriseerd door acteurs en special effects. De risico's zijn minimaal, maar de pieken in hartslag zijn zeer reëel. En voor de scare-acteurs is het blijkbaar cathartisch: "Het is de beste vorm van therapie en je krijgt ervoor betaald," zegt Francis.

Achter de schermen is er ook af en toe een "code brown" - de industrieterm voor wanneer de angst van een bezoeker het wint van hun spijsverteringsstelsel. Want niets zegt Halloween als een volwassen man in een North Face top die wegrent voor een kettingzaagzwaaiende clown, om vervolgens overtroffen te worden door de tiener achteraan die flauwvalt. Fijne Halloween, Norfolk.