Zack Polanski, de leider van de Groenen in Engeland en Wales, heeft ontdekt dat het opvolgen van Keir Starmer in diens oude zetel gepaard gaat met onverwachte tegenstand - van zijn eigen partij. Hamza Chowdhury, een Groen raadslid in de gemeente Camden, heeft zijn kandidatuur gesteld voor de tussentijdse verkiezing in Holborn en St Pancras, gepland voor 8 oktober, en hij spaart zijn nationale rivaal niet.

Chowdhury, die nominaties heeft gekregen van zes andere Groene raadsleden uit Camden (zeven van de tien Groenen in het bestuur, als u meetelt), ging maandag naar Instagram om te betogen dat de zetel geen 'politicus nodig heeft die je alleen op een folder ziet'. Hij schetste een beeld van lokale problemen - kapotte liften, niet opgehaalde vuilnis, onreine straten en een eindeloze wachtlijst voor woningen - en benadrukte dat hij deze kent omdat hij ze dagelijks meemaakt, in tegenstelling tot Polanski, die in het oostelijk gelegen Hackney woont.

De timing voegt een vleugje ironie toe: de tussentijdse verkiezing valt slechts een week na de partijconferentie van de Groenen, wat betekent dat het laatste campagneweekend activisten in Brighton zal zien. Polanski, die donderdag zijn kandidatuur aankondigde, erkende zijn underdogstatus in een kiesdistrict dat Starmer in 2024 met een meerderheid van meer dan 11.000 stemmen won. Hij heeft al campagnevoerders ingezet, in de hoop het succes van de Groenen in februari in Gorton en Denton in Groot-Manchester te herhalen, waar ze een meerderheid van meer dan 13.000 stemmen van Labour omdraaiden.

Maar de uitdaging van Chowdhury is opmerkelijk, vooral met de steun van Lorna Russell, de fractieleider van de Groenen in Camden. Polanski, die zich niet laat ontmoedigen, vertelde aan The Guardian dat hij niet naar het gebied zal verhuizen, zelfs niet als hij wint, maar vanuit Hackney zal fietsen - omdat, zoals hij zei, 'de lengte van het kiesdistrict voor mij net zo snel te fietsen is'. Lokale partijleden stemmen later deze week, en hoewel ze naar verluidt overwegend positief staan tegenover Polanski, zou het schouwspel van een Groene leider die tegen zijn eigen raadsleden vecht voor een zetel wel eens het meest verfrissende op het stembiljet kunnen zijn.