In een verbluffende ommekeer die zeker niemand heeft verrast, heeft de Universiteit van Cambridge een onderzoek aangekondigd naar professor Jason Arday, de academicus die eerder werd verdedigd als 'het slachtoffer van een gemene campagne' ondanks toenemend bewijs van het tegendeel. De universiteit, die aanvankelijk achter Arday stond - de jongste zwarte professor in haar geschiedenis, met een hartverwarmend verhaal van armoe naar rijkdom - heeft blijkbaar besloten dat 'nieuwe informatie' over zijn kwalificaties en erebenoemingen een nader onderzoek rechtvaardigt.

Arday, die wordt beschuldigd van het plagiëren van zijn proefschrift en enkele gepubliceerde onderzoeken, ontkent de beschuldigingen. Een eerder onderzoek door de Liverpool John Moores University, die in 2015 zijn doctoraat verleende, vond geen plagiaat, maar schreef de problemen toe aan 'eerlijke en redelijke fouten' - een zinsnede die de academische equivalent suggereert van 'oeps, mijn fout.'

Arday's reactie op de controverse is karakteristiek filosofisch: 'Ik ben verantwoordelijk voor de fouten die ik heb gemaakt. Ik houd mezelf verantwoordelijk en anderen zouden mij verantwoordelijk moeten houden. We hebben het hier over de academische wereld. Ik heb niemand vermoord.' Waar, plagiaat is geen moord, maar het is ook niet bepaald een glanzende aanbeveling. Hij hekelde ook de 'wreedheid' en 'het positioneren van mij als een soort leugenaar en fantast' als 'volstrekt onaanvaardbaar.'

Het eigen onderzoek van The Guardian bracht discrepanties aan het licht in Arday's openbare verslagen, waaronder buitengewone fondsenwervingsprestaties en beweringen dat hij het doelwit was van gemaskerde indringers met messen - details die meer klinken als een blockbuster-script dan als een cv.

De verklaring van Cambridge, woensdagavond vrijgegeven, slaat een toon van plechtige plicht: 'De Universiteit van Cambridge is een onderzoek gestart naar aanleiding van nieuwe informatie over de academische kwalificaties en erebenoemingen van prof. Arday. Om een eerlijk proces te waarborgen, zullen we niet verder commentaar geven totdat dit is afgerond.' Ze merkten ook 'lopende klachten met betrekking tot academisch wangedrag' op en benadrukten het belang van grondigheid, universiteitsbeleid en arbeidsrecht. En, in een knipoog naar het menselijke element, voegden ze eraan toe: 'We erkennen ook ten volle dat er een persoon in het middelpunt van deze situatie staat, en we blijven hem ondersteuning bieden.'

Men kan alleen maar hopen dat die ondersteuning een goede redacteur en een factchecker omvat.