De aarde wordt heter. Conflicten woeden in het Midden-Oosten en Oekraïne, elk vergroot de kans op een kernoorlog. AI infiltreert bijna elk aspect van ons leven, ondanks zijn onvoorspelbaarheid en neiging tot hallucineren. Wetenschappers, die in laboratoria prutsen, riskeren nieuwe, dodelijke pathogenen te introduceren die destructiever zijn dan Covid. Onze paraatheid voor pandemieën is verzwakt. De Doomsday-klok – een grote, kwart-klok zonder cijfers – blijft tikken, de seconden aftellend tot de apocalyps. Tik. Tik. Tik. In januari bereikten we 85 seconden voor middernacht. Experts geloven dat de mensheid nog nooit zo dicht bij de afgrond heeft gestaan.
“Wat we hebben gezien is een langzame, bijna slaapwandelende toename van gevaren in het afgelopen decennium. En we zien deze problemen groeien. We zien de wetenschap vooruitgaan in een tempo dat ons vermogen om het te begrijpen tart, laat staan te beheersen,” zegt Alexandra Bell, CEO van de Bulletin of the Atomic Scientists, de organisatie die de Doomsday-klok instelt. Ze spreekt over het “volledige falen van leiderschap” in de VS en andere landen, die weinig doen om wereldwijde, catastrofale dreigingen aan te pakken, zelfs terwijl ze elkaar versterken. Klimaatverandering vergroot bijvoorbeeld wereldwijde conflicten, en de integratie van AI in nucleaire besluitvorming is ronduit angstaanjagend.
Met de oorlog tegen Iran, Oekraïne, AI en klimaatverandering die de kans op een kernoorlog vergroten, staat de klok dichter bij middernacht dan ooit tevoren. Dus wie bepaalt hoeveel seconden we nog hebben – en kunnen we onszelf meer tijd kopen? De experts van de Bulletin zeggen dat de kansen niet in ons voordeel zijn, maar ze hebben het nog niet volledig opgegeven. Voor nu tikt de klok door, en schuifelt de mensheid dichter naar de rand, één slecht beheerde crisis per keer.