Büyük kütleli yıldızlar hayatlarını neşeyle atomları kaynaştırarak ve enerji yayarak geçirir, ta ki yakıtları tükenene ve kütleçekim onlara patronun kim olduğunu hatırlatana kadar. Ders kitabı sonu bir kara deliktir - o kadar yoğun bir tekillik ki fizik yasaları bile pes eder. Ancak yeni bir teorik çözüm daha iddialı bir final öneriyor: yıldız, içinde genişleyen bir mini evren barındıran bir tür kozmik Rus bebeği olan gravastara dönüşebilir.

Gravastarlar, kara deliklerin kütleçekimsel gücünü taklit eden ancak tekillik ve olay ufkundan kaçınan varsayımsal ultra-kompakt cisimlerdir. Bunun yerine, dışa doğru iten ve tam çöküşü engelleyen karanlık enerjiyle doludurlar. Goethe Üniversitesi Frankfurt'tan teorik fizikçiler Daniel Jampolski ve Profesör Luciano Rezzolla, şimdi Einstein'ın Genel Görelilik denklemlerine, çöken bir yıldızın nasıl bir gravastar üretebileceğini gösteren ilk dinamik çözümü önerdiler.

Çalışmalarına göre, büyük bir yıldızın çöküşü, çöken maddenin içinde kendi Büyük Patlamamıza benzeyen minyatür bir evrenin doğuşunu tetikleyebilir. Bu mini evren genişledikçe, karanlık enerjisi dışa doğru iterek kara delik oluşmadan önce çöküşü durdurur. Sonuç, kararlı bir gravastardır. Çözümü yüksek lisans tezi sırasında geliştiren Daniel Jampolski şöyle açıklıyor: "Ortaya çıkan evrenin Büyük Patlaması, yıldız zaten neredeyse kara delik olma noktasına çöktükten sonra gerçekleşebilir."

Araştırmacılar, çözümlerinin bilim insanlarının yaklaşık 25 yıldır tartıştığı bir soruyu yanıtladığını söylüyor: gravastarlar sıradan maddeden nasıl ortaya çıkabilir? Rezzolla, alternatifleri keşfetmenin kara delikleri reddetmek anlamına gelmediğini vurguluyor. "Kara delikler hala en doğal ve en basit çözümü temsil ediyor," diyor ve "bilim insanları olarak bilmediklerimize karşı tarafsız bir yaklaşım sürdürmek esastır." Tarihin, egzotik olanı kabul görene dönüştürme alışkanlığı olduğunu belirtiyor.