Sparowane i splątane fotony to niezbędne narzędzia w optyce kwantowej. Naukowcy zwykle tworzą te pary fotonów w procesie zwanym spontaniczną parametryczną konwersją w dół (SPDC), w którym potężny, bardzo stabilny laser świeci w nieliniowy kryształ. Ponieważ SPDC tak bardzo zależy od spójnego światła laserowego, badacze od dawna uważali tę technikę za niepraktyczną poza starannie kontrolowanymi warunkami laboratoryjnymi.
Ostatnio badania wykazały, że idealnie spójne światło nie jest tak naprawdę wymagane do działania SPDC. Nawet częściowo spójne źródła światła mogą wytwarzać skorelowane pary fotonów, jednocześnie przenosząc niektóre z własnych właściwości spójności na generowane fotony. To odkrycie skłoniło naukowców do zadania intrygującego pytania: czy samo światło słoneczne może być używane?