Rozmowy klimatyczne Cop31 są już na horyzoncie, a lista gości wygląda jak dyplomatyczny poczęstunek, na który wszyscy przynieśli paliwa kopalne, a nikt nie przyniósł wiążącego porozumienia. Australia, która zobowiązała się do organizacji już w 2021 roku, gdy Anthony Albanese był jeszcze w opozycji, musiała czekać na swoją kolej z powodu tajemniczych zasad, a potem wdała się w zażarty spór z Turcją o gospodarza. Kompromis: Australia prowadzi negocjacje, Turcja gości je w Antalii. Gorzki smak pozostaje, a Australia wydaje się niektórym dość letnim gospodarzem – jej relacje medialne są zauważalnie cichsze niż w przypadku poprzednich gospodarzy, a choć Albanese przemówi na otwarciu segmentu przywódców, raczej nie zostanie długo.

Chris Bowen, australijski minister ds. klimatu i energii, będzie codziennie kierował negocjacjami. Ponieważ dostawy energii w Australii również podlegają jego resortowi, znalazł się w niewygodnej sytuacji, promując paliwa kopalne, jednocześnie nalegając na transformację energetyczną. Mimo to Australia ma pozytywną historię: pozostając jednym z głównych eksporterów paliw kopalnych na świecie, zainwestowała ogromne środki w odnawialne źródła energii, a energia słoneczna rozwinęła się tak bardzo, że konsumenci czasami otrzymują darmowy prąd. Narracja dekarbonizacyjna z dodatkiem eksportu węgla – klasyka.

Recep Tayyip Erdoğan, autokratyczny prezydent Turcji, przed ubieganiem się o organizację tegorocznego szczytu wykazywał niewielkie zainteresowanie klimatem. W ciągu ostatnich pięciu lat Cop odbywał się w Egipcie, Zjednoczonych Emiratach Arabskich i Azerbejdżanie – wszystkie w tym samym szerokim regionie – co dało nieproporcjonalnie dużą rolę arabskiej grupie krajów, które są żywotnie zainteresowane zapewnieniem, by interesy paliw kopalnych, w tym ich lobbyści, były dobrze reprezentowane. Turecki minister środowiska, Murat Kurum, kontroluje agendę działań, program dobrowolnych inicjatyw, który Erdoğan wykorzystał do promowania kluczowego zainteresowania swojej żony, Emine Erdoğan: ograniczania odpadów i promowania gospodarki o obiegu zamkniętym. Wezwała ona do zakończenia „kultury wyrzucania” i do recyklingu zamiast składowania – choć Turcja wciąż ma miejsca, które uwalniają ogromne ilości metanu. Gospodarka o obiegu zamkniętym, jak się okazuje, łatwiej ją głosić niż praktykować.

Fatih Birol, szef Międzynarodowej Agencji Energetycznej i jeden z czołowych ekonomistów energetycznych na świecie, jest podobno jednym z doradców stojących za tegorocznym naciskiem na elektryfikację – zastępowanie paliw kopalnych energią elektryczną w ogrzewaniu, transporcie i przemyśle. Może to zmniejszyć o połowę ilość potrzebnej energii i jest kolejnym największym krokiem, po zwiększeniu produkcji odnawialnej, potrzebnym do niskoemisyjnego świata. Rzadki przypadek doradcy, który faktycznie doradza coś sensownego.

Niedawno ponownie wybrany prezydent Brazylii Lula da Silva weźmie udział w Cop31 podczas swojej pierwszej zagranicznej podróży po zwycięstwie w historycznej czwartej kadencji. Przynosi dwie mapy drogowe: jedną globalny plan transformacji od paliw kopalnych, drugą zatrzymania i odwrócenia wylesiania. Są one niewiążące, nie zawierają terminów ani twardych wymogów dla rządów, ale pokazują szereg kroków, które rządy mogą podjąć. Innymi słowy, piękna broszura.

Xi Jinping, prezydent Chin, nie weźmie udziału, ale szybka transformacja energetyczna i przemysłowa jego kraju zadecyduje o przyszłości planety. Chiny są drugą co do wielkości gospodarką świata i największym emitentem, odpowiadając za prawie jedną trzecią globalnej rocznej emisji dwutlenku węgla, głównie z powodu paliw kopalnych napędzających ich gwałtowny wzrost gospodarczy w ciągu ostatnich 25 lat. Ale zainwestowały także w energię odnawialną, przekształcając globalny biznes energetyczny. Xi może być nieobecny w Antalii, ale najwyżsi urzędnicy, których wysyła, będą wiedzieć, że państwa naftowe – w tym Rosja, Arabia Saudyjska i ZEA – są jego ważnymi sojusznikami. Jednak kraje dążące do niskoemisyjnej przyszłości mogą być jeszcze ważniejsze jako klienci Chin. Pieniądze mówią, i to w obu dialektach.

Przez kilka miesięcy tego roku premier Indii Narendra Modi rozważał intrygującą propozycję: organizację szczytu klimatycznego ONZ Cop33 w 2028 roku. Ostatecznie Indie