Emerald Fennell, de regisseur van de 2026-adaptatie van Wuthering Heights, heeft een spijt die haar echt dwarszit - en het gaat om Margot Robbie's oksels.\n\nSpreekend op het Hay festival in Wales vrijdagavond, betreurde Fennell dat een periode- accurate scene waarin Robbie's personage Cathy 'extreem harige oksels' heeft, was opgenomen maar niet in de definitieve versie belandde. De regisseur noemde het 'jammer', en merkte op dat vrouwen in historische adaptaties routinematig worden afgebeeld met haarloze oksels, alsof ze in 1812 stiekem de Gillette Fusion ProGlide hadden uitgevonden.\n\n'Het was zo belangrijk voor me,' zei Fennell, eraan toevoegend dat ze zich vaak afvraagt 'waar zijn de scheermessen die deze vrouwen gebruiken?' tijdens het kijken van Jane Austen-verfilmingen. 'Ze zijn allemaal haarloos als palingen. Ik denk: "Wat is er aan de hand? Het is compleet gestoord."'\n\nDe opgevoerde adaptatie van Emily Brontë's gothic novel, met Robbie naast Jacob Elordi, werd uitgebracht op Valentijnsdag dit jaar. Fennell beschreef het als een 'zus, geen tweeling' van het boek, en zei dat ze het origineel 'niet kon maken' omdat 'het zo briljant is.'\n\nFennell sprak ook over de beruchte 'huidkamer' - waar Cathy's echtgenoot Edgar Linton haar een slaapkamer geeft met muren die op haar huid lijken. Ze grapte dat marketing overwoog om Farrow & Ball een Cathy's huid-themakleur te laten maken. Ze vroegen Robbie ook om close-up beelden van de onderkant van haar pols te sturen om haar aderen op de muren te reproduceren.\n\nEn dan is er de veelbesproken 'visscene', waarin Cathy haar vinger in de mond van een dode vis steekt. 'Ik zag een vis in gelei en ik dacht: "Ik wil mijn vinger in zijn mond steken,"' legde Fennell uit. 'Toen dacht ik: "Nou, ik denk dat als je gevangen zat en extreem seksueel gefrustreerd was, het eerste wat je zou doen is ..."'\n\nZe testten verschillende visopties - vis met lippenstift op, echte vis, neppe vis - maar kozen voor een echte. 'Arme Margot. Ik bedoel, ze moest dat doen. Er waren er twaalf.'\n\nOver haar regieaanpak zei Fennell dat 'gênant zijn, cringe zijn' een 'heel groot ding' voor haar is. 'Vooral nu in onze cultuur zijn we zo bang en doodsbenauwd om cringe te zijn, of oprecht, en dus hebben we deze dodelijke ambivalentie over alles.'\n\nFennell neemt momenteel vrij van filmen om legpuzzels te maken, haar familie te zien, offline te gaan en Sarah J Maas-romans te lezen. 'En ik kom stiekem met iets zo verdorvens, zo diepgaand kwaadaardigs, dat niemand het gaat maken.'