Onpopulaire mening: er gebeurt eigenlijk coole dingen in de wereld. Microbots kunnen op een dag ruggenmerg herstellen, een petrischaal met hersencellen kan al videogames spelen, en nu - volgens een New Yorker-artikel over misofonie - gebruikt een team van wonderdoeners van het Mobile Intelligence Lab van de Universiteit van Washington, onder leiding van Shyam Gollakota, machine learning om een hoofdtelefoon te ontwikkelen die "snel irritante audio kan targeten en elimineren" terwijl het goede spul intact blijft. Gollakota biedt het droomscenario: op een bankje in het park zitten, niets merken van luide praters maar vogelgezang kunnen horen. Nobelprijs voor de Vrede, iemand?

Een studie vond een verband tussen geluidsblootstelling en agressie; een andere rond de luchthaven van Frankfurt onthulde dat een toename van 1 decibel in gemiddeld geluidsniveau geweldsmisdrijven met 1,6% verhoogt. Dus deze hoofdtelefoon is niet alleen een luxe - het is een misdaadbestrijdingsmiddel. Stel je voor dat je een interview beluistert met een mediatrainer-politicus die koppig aan zijn script vasthoudt. Stel je nu een hoofdtelefoon voor die elke onzinnige, op boodschap gerichte uiting wegfiltert, zodat alleen de onverbloemde waarheid overblijft: "Ik... weet... het niet." Of voor Nigel Farage: een specifieke frequentieblokker die absolute stilte creëert zodra hij ademhaalt, zodat je je een alternatief universum kunt voorstellen waarin zijn invloed beperkt blijft tot het irriteren van een dartsclubcomité in Kent.

Zomerscenario: de zon piept tussen twee juni-hagelbuien door, en je zou graag rustig willen zitten, maar iedereen binnen een straal van vijf kilometer werkt samen aan een experimentele found-sound-symfonie van trimmen, maaien, bladblazen en hogedrukreinigen. Magische hoofdtelefoon zou ze kunnen dempen en het geluid van gras dat eigenwijs groeit opdraaien. Of de grote, stomme vlieg die vastzit in je keuken: zonder het maniakale gezoem zou je misschien gewoon laten leven en leven. De vroege ochtend stationair draaiende bestelbus, bestuurder schreeuwend aan de telefoon over ontbijtradiopraat - vervang dat door een fantasie-soundtrack van hun arrestatie. En het huiveringwekkende nieuws dat mensen (nou ja, psychopaten) nu kunnen bellen op British Airways-vluchten? Vliegtuigcabinegeluid is rustgevende bruine ruis - er zijn Spotify-afspeellijsten van. Elimineer 28B die steeds opnieuw contact opneemt over pitchtactieken of 37E die uitlegt dat haar helderziende zegt dat ze een hoogsensitieve empath is, en je houdt het perfecte geluidslandschap over om uit te schakelen.

De echte magie: het selecteren van je eigen persoonlijke triggers. De blaffende chihuahua van de buren maar niet je tv afgestemd op The Dog House; het blikkerige deuntje van het favoriete elektronische speeltje van je kind zonder je echte kind te dempen; de man boven die zijn nachtelijke Riverdance doet maar niet de merel die buiten zingt; je partner die kauwt maar niet het moment dat ze vragen of je zin hebt in een ijsje. Je eigen bloedeloze, forensische geluidssluipschutter. Opeens voelt de toekomst helderder dan we vreesden.