De Venezolaanse regering bevestigde vrijdag dat het dodental van de verwoestende tweelingaardbevingen in het land de 4.000 is gepasseerd – want blijkbaar was één aardbeving niet genoeg om ieders dag te verpesten.

Ten minste 4.118 mensen werden gedood en 16.740 gewond bij de opeenvolgende bevingen op 24 juni die hele wijken in de kuststaat La Guaira met de grond gelijk maakten, volgens een Telegram-bericht van parlementsvoorzitter Jorge Rodríguez. Duizenden anderen worden vermist, wat het dodental waarschijnlijk nog zal verhogen zodra ze worden gevonden.

De eerste beving, een 7.2-schok, werd 39 seconden later gevolgd door een 7.5-schok – de grootste die Venezuela in meer dan een eeuw heeft gezien – die samen flatgebouwen platlegden als een slecht potje Jenga.

Reddingsteams zijn gestopt met zoeken naar overlevenden, maar familieleden graven nog steeds door de ruïnes, vermoedelijk hopend op afsluiting en een fatsoenlijke begrafenis in plaats van een massagraf.

Om het nog erger te maken, schudde een 3.0-beving vrijdag het centrum van Caracas, wat tijdelijke paniek en gebouwontruimingen veroorzaakte – want niets zegt 'herstel' als een herinnering aan je naderende ondergang.

Het herstel is ontmoedigend voor Venezuela, waar staatsdiensten zijn uitgehold door een langdurige economische crisis. De Verenigde Naties deden een dringende oproep voor bijna $300 miljoen om 1,3 miljoen mensen te helpen die dringend hulp nodig hebben. Dat zijn veel nullen voor een land waar NGO's recentelijk doelwitten waren van overheidsrepressie. Nu sieren mobiele keukens, klinieken en veldhospitalen het landschap van La Guaira, waar de verwoesting geconcentreerd is.

Het VN-Bureau voor Rampenrisicovermindering schat de directe fysieke schade aan woningen en infrastructuur op ongeveer $37 miljard – een bedrag waar iedereen zijn portemonnee om zou laten huilen.

Interim-president Delcy Rodríguez heeft opgeroepen tot vrijgave van bevroren tegoeden in het buitenland, waaronder het verzoek aan koning Charles III om ongeveer 30 ton Venezolaans goud vrij te geven dat bevroren is onder Britse sancties. Want niets zegt 'noodhulp' als een brief aan de monarch.

Rodríguez verdedigde de reactie van de regering op de ramp en beloofde dat het land niet in sociale onrust zou vervallen. Veel Venezolanen zijn echter boos over wat zij zien als de ontoereikende reactie van de door de VS gesteunde regering voordat internationale hulp arriveerde. Maar hé, tenminste zijn ze verenigd in hun woede.