Tony Mortimer, de man die ons 'Deep' en duizend tienerverliefdheden uit de jaren 90 gaf, heeft een eerlijke playlist samengesteld voor The Guardian, waarin hij de nummers onthult die hem vormden - en het nummer dat feestgangers naar de bar deed vluchten.

Zijn eerste single-aankoop was 'Shut Up' van Madness, gekocht van het wisselgeld uit de bank van de bank bij een platenwinkel in Hoe Street in Walthamstow, Londen. 'Het gaf me een soort onafhankelijkheid in de wereld toen ik kon kiezen wat ik wilde,' zei Mortimer, waarmee hij bewees dat hij al op zijn negende aan het cureren was.

Karaoke? Slechts één keer, 'heel hard en compleet dronken van sake in Japan.' De sake raakte hem 'als een hamer' na een bedrieglijk zachte start. Als hij het opnieuw zou moeten doen, zou hij East 17's 'House of Love' kiezen - een strategische keuze van een man die weet dat hij de tekst moet onthouden.

Voor feesten zweert Mortimer bij C&C Music Factory's 'Gonna Make You Sweat (Everybody Dance Now)' ('als een elektrische schok') en CeCe Peniston's 'Finally' als hij draait. Maar hij heeft ook een dansvloer leeggemaakt: 'Ik was een keer egoïstisch en speelde Shannon's Let the Music Play - en iedereen ging naar de bar.'

Dire Straits' 'Romeo and Juliet' is nu onbeluisterbaar, omdat het verbonden is met herinneringen aan zijn overleden broer die het op gitaar speelde. 'Het is een prachtig nummer, maar het brengt me nu alleen maar naar beneden,' zei hij.

Het nummer dat hij stiekem leuk vindt maar waarvan hij beweert het te haten? 'Patience' van Take That. 'Onze rivaliteit was altijd met een knipoog. We mochten elkaar stiekem. De rivaliteit was meer tussen onze fans,' bekende Mortimer, waarmee hij een decennia-oude boybandvete ontkrachtte.

Het nummer dat zijn leven veranderde is, voorspelbaar, 'Deep.' 'Ik weet dat het van mij is, maar het heeft zoveel deuren opengebroken. Zonder dat nummer was er geen band geweest.'

Ochtenden zijn niet zijn sterkste punt, maar een remix van Bob Marley's 'Sun Is Shining' door Funkstar De Luxe helpt. 'De laatste tijd ga ik 's ochtends op de hometrainer om wat af te vallen,' voegde hij eraan toe.

Adele's 'Someone Like You' laat hem huilen. 'Het is de toon van haar stem. Ze klinkt zo oprecht. Je kunt horen dat het uit een plek komt die heel eerlijk is voor haar.'

Voor zijn begrafenis wil hij Monty Python's 'Always Look on the Bright Side of Life.' 'Het is mijn laatste kans om een glimlach op hun gezichten te toveren,' zei hij. Maar hij is pragmatisch: 'Als ik dood ben, kunnen mensen alles spelen wat ze willen. Ze kunnen Ding-Dong! The Witch Is Dead spelen...'