Archeologen hebben honderden gegraveerde struisvogeleierschaalfragmenten opgegraven in zuidelijk Afrika, die meer dan 60.000 jaar oud zijn. Dit waren geen simpele krabbels - een nieuwe studie van de Universiteit van Bologna, gepubliceerd in PLOS One, onthult dat de markeringen een verrassend gestructureerde geometrische logica volgen, compleet met parallelle lijnen, rechte hoeken en zich herhalende patronen. Het is alsof je ontdekt dat je betovergrootmoeder een wiskundewonder was.

Silvia Ferrara, hoogleraar aan de Universiteit van Bologna en coördinator van de studie, omschrijft het als 'een visuele grammatica in embryo'. De onderzoekers analyseerden 112 fragmenten van Diepkloof en Klipdrift in Zuid-Afrika en Apollo 11 in Namibië, met behulp van geavanceerde geometrische en statistische technieken. Ze ontdekten dat meer dan 80% van de configuraties consistente ruimtelijke patronen vertoonden, met hoeken van bijna 90 graden en parallelle lijnen die herhaaldelijk opdoken. Luxere ontwerpen, zoals gearceerde banden en diamantmotieven, vertoonden zelfs bewijs van rotatie, translatie en hiërarchische inbedding - kortom, het stenen tijdperk-equivalent van een goed georganiseerd spreadsheet.

Deze eierschalen werden waarschijnlijk gebruikt als watercontainers, maar hun echte betekenis ligt in wat ze onthullen over de geest van hun makers. De gravures suggereren een niveau van visueel-ruimtelijke planning dat impliceert dat de kunstenaars het hele beeld in gedachten hadden voordat ze begonnen te snijden. Zoals promovenda Valentina Decembrini opmerkt, is dit vermogen om visuele ruimte te organiseren volgens abstracte principes een diep menselijke eigenschap die uiteindelijk leidde tot schrijven en andere symbolische systemen. Dus de volgende keer dat je onder de indruk bent van een PowerPoint, onthoud dan: onze voorouders deden het met struisvogeleieren 60.000 jaar geleden.