Als je een landkunstenaar was in de jaren zestig en zeventig, was het recept simpel: vind een dramatisch afgelegen stuk woestijn of rivieroever, bouw iets monumentaals, en laat de natuur de rest doen. Nancy Holt, een van de weinige vrouwen die in die specifieke zandbak mocht spelen, volgde het recept tot op de letter - en nu, eindelijk, geeft het VK haar een solotentoonstelling.
De tentoonstelling, die momenteel loopt bij de Goodwood Art Foundation in Sussex, toont Holts beroemdste werk, Sun Tunnels, dat ze in 1976 in de woestijn van Utah installeerde. Het stuk bestaat uit vier betonnen cilinders, elk precies uitgelijnd zodat de zon en sterren een dagelijkse lichtshow door hun openingen geven. Het is het soort ding dat je doet afvragen of Holt een kunstenaar was, een astronoom, of gewoon iemand die echt, echt van beton hield.
Maar de curatoren van de show hebben een verrassing achter de hand: het belangrijkste stuk in de tentoonstelling is geen 20-ton buis van grind en wapeningsstaal. Het is een klein vel papier, slechts 30 cm bij 45 cm, dat stil aan een galerijmuur hangt. Erop staat een concreet gedicht - een cirkel omringd door de woorden "MOONSUNSTAR EARTHSKYWATER" - dat op de een of andere manier Holts hele kosmische preoccupatie samenvat in een formaat dat je gemakkelijk voor een krabbel zou kunnen aanzien.
Holt, die in 2014 overleed, bracht haar carrière door met het verkennen van de systemen die de aarde en de kosmos ondersteunen, vaak door enorme dingen in het midden van nergens te planten. Het is een passende erfenis voor een kunstenaar die blijkbaar geloofde dat als je het universum gaat overdenken, je het net zo goed vanuit een betonnen tunnel in Utah kunt doen.