Klassieke muziekliefhebbers kennen de sarabande als die statige Spaanse dans die Bach en Händel graag vertraagden en helemaal teder en weemoedig maakten. Maar de Amerikaanse componist Keir GoGwilt heeft iets veel radicalers ontdekt dat in het verleden op de loer lag. Op zijn gezamenlijke album *The Zarabanda Variations* verzamelt GoGwilt een tienkoppig ensemble dat free jazz laat botsen met barokke strijkers en gesproken woordpoëzie, allemaal om de koloniale Latijns-Amerikaanse wortels van de dans bloot te leggen, voordat hij in de 17e en 18e eeuw in Spanje respectabel werd.

Bij eerste beluistering? Je zou vergeven worden als je denkt dat dit niets met de klassieke sarabande te maken heeft. In plaats van beleefde hofpassen krijg je krassende atonale strijkers, rammelende percussie, keelklanken en scherpe fluitjes - een kakofonie van spanning die zogenaamd de gepassioneerde, wervelende energie van de oorspronkelijke dansvormen weerspiegelt. In plaats van een barokke fusie omarmen GoGwilts composities de minder bekende historische verwijzingen van de sarabande om iets compleet nieuws te produceren. Het is geen makkelijk luistervoer, maar het is opwindend origineel.