Een paar maanden geleden stond Julie Charnet, coördinator neurochirurgie in een ziekenhuis, op van haar bureau, liep een paar stappen en voelde een vreemde druk op haar borst. Omringd door posters over hartalarmsignalen - die ze jaren geleden al uit haar hoofd kende - negeerde ze het uiteraard en greep naar haar waterfles. De volgende dag keerde het knellende gevoel terug telkens als ze opstond. Geen pijn, prima ademhaling, gewoon een terugkerend vreemd gevoel waarvan ze uiteindelijk besefte dat het in feite een hartaanval was.

Charnets ervaring benadrukt een goed gedocumenteerd maar nog steeds ondergewaardeerd feit: de symptomen van een hartaanval bij vrouwen verschillen vaak van de klassieke, hand-op-borst Hollywood-versie. In plaats daarvan kunnen ze bestaan uit druk op de borst of ribbenkast, vermoeidheid, kortademigheid of zelfs maagproblemen. Om anderen te helpen haar bijna-ongeluk te voorkomen, biedt ze een checklist met minder bekende risicomarkers: verhoogd hs-CRP (ontsteking gekoppeld aan vernauwde slagaders), hoog lipoproteïne(a) (genetisch slecht cholesterol), verhoogd apolipoproteïne B (plaque-koerier) en een hoge coronaire calciumscore (plaqueophoping).

Haar advies: vraag uw huisarts naar hartonderzoek, geef elk detail - zelfs een driedaagse buikpijn - en als u wordt afgewimpeld, zoek dan een andere arts. Volharding is de sleutel, merkt ze op, want blijkbaar was de muur vol posters niet genoeg. Julie Charnet is zorgmedewerker en schrijver in Philadelphia, en ze is nu zeer vertrouwd met haar eigen waarschuwingssignalen.