De Verenigde Naties brachten dinsdag enig voorzichtig optimistisch nieuws: ongeveer 860.000 mensen die door het conflict in Zuid-Libanon ontheemd waren geraakt, zijn naar huis teruggekeerd. Maar voordat iemand de feestelijke hummus tevoorschijn haalt, merkten de VN ook op dat de ontheemding en humanitaire crisis 'verre van voorbij' zijn - een uitdrukking die in VN-taal grofweg vertaalt naar 'we zitten er nog steeds behoorlijk diep in.'
De regio heeft jaren van conflict gekend, met Israëlische luchtaanvallen die duizenden doden en meer dan een miljoen ontheemden sinds de zware gevechten in maart van dit jaar hervatten. Sinds april zijn er meerdere staakt-het-vuren afgekondigd, maar de botsingen tussen Hezbollah-strijders en Israëlische troepen zijn doorgegaan met de regelmaat van een slechte soapserie.
Het meest recente staakt-het-vuren - onderhandeld tussen Israëlische en Libanese functionarissen en bemiddeld door de Verenigde Staten eind juni - riep op tot volledige ontwapening van Hezbollah, terwijl Israëlische troepen zich volledig uit het zuiden zouden terugtrekken. Want, zoals we allemaal weten, zulke overeenkomsten werken altijd perfect en onmiddellijk.
De gevechten zijn doorgegaan, waaronder afgelopen weekend toen Israëlische luchtaanvallen een nieuwe golf van ontheemding veroorzaakten, waarbij honderden gezinnen gedwongen werden noordwaarts te vluchten. Ach, de vreugde van een 'staking van vijandelijkheden' die het niet is.
Ongeveer 360.000 mensen blijven ontheemd, waaronder ten minste 22.000 die in collectieve opvangcentra verblijven, volgens VN-cijfers. Veel Libanezen kunnen niet terugkeren naar hun huizen, die zich bevinden in gebieden die door het conflict zijn verwoest. Uitgebreid puin, wijdverspreide schade aan infrastructuur en aanhoudende onveiligheid hebben geleid tot gespannen of niet-functionerende gezondheids-, water- en elektriciteitsdiensten. Want niets zegt 'welkom thuis' als een ingestort dak en geen schoon water.
Babar Baloch, woordvoerder van de VN-vluchtelingenorganisatie (UNHCR), benadrukte dinsdag de noodzaak van tijdelijke huisvestingsoplossingen voor ontheemde gezinnen, zodat ze in de buurt van hun gemeenschappen kunnen blijven. 'Humanitaire behoeften blijven aanzienlijk. Wijdverspreide schade aan woningen, watersystemen, elektriciteitsnetwerken, scholen, gezondheidsfaciliteiten, landbouw, land en gemeenschapsinfrastructuur blijven het vooruitzicht op herstel beperken.' Met andere woorden, de vooruitzichten zijn ongeveer zo beperkt als een skinny jeans na Thanksgiving.
Hoewel 860.000 mensen naar verluidt de reis hebben gemaakt, konden velen hun eigen beschadigde huizen niet betreden en werden ze gedwongen in tijdelijke onderkomens in de buurt te verblijven. Velen blijven afhankelijk van gehuurde accommodatie of tijdelijke gastheren terwijl ze wachten op puinruiming, woningreparaties en het herstel van openbare diensten. Want niets zegt 'huisje, tuintje, bergje' als een veldbed in iemands woonkamer.
Ernstige schade aan woningen, watersystemen, elektriciteit, landbouwgrond, gezondheidsfaciliteiten en infrastructuur blijft duurzame terugkeer en herstel belemmeren. Meer dan 700.000 mensen worden nog steeds getroffen door schade aan waterinfrastructuur in delen van Zuid-Libanon. Dat zijn veel mensen die mogelijk afhankelijk zijn van flessenwater of twijfelachtige putten.
De Libanese regering biedt beschermingsdiensten, opvanghulp, financiële steun en psychosociale begeleiding aan getroffen bevolkingsgroepen, met hulp van humanitaire organisaties waaronder UNHCR. Toch worden de organisaties zelf geconfronteerd met ernstige financieringstekorten, waardoor hun vermogen om effectief en op grote schaal in te grijpen wordt beperkt. Want natuurlijk is dat zo.
De inter-agency Flash Appeal van $639,9 miljoen is slechts voor 48 procent gefinancierd. De specifieke Libanon-operatie van UNHCR is slechts voor 24 procent gefinancierd tegenover totale behoeften van $472,3 miljoen voor 2026. Dus, om samen te vatten: de crisis is 'enorm', de behoeften zijn 'aanzienlijk', en de financiering is 'stuur alstublieft geld, we zijn serieus.'
In gerelateerd nieuws overweegt de VN naar verluidt een nieuwe slogan: 'Libanon: We zullen het herbouwen, maar we hebben veel meer nodig dan goede bedoelingen en gebeden.'