Een VN-vredeshandhaver werd op zaterdag gedood en drie anderen raakten gewond toen hun UNIFIL-patrouille onder vuur kwam te liggen in Zuid-Libanon. De patrouille was bezig met de diep onglamoureuze maar cruciale taak van het ruimen van explosieven langs een weg in het dorp Ghanduriyah. Volgens de missie kwam het vuur van niet-statelijke actoren, wat de diplomatieke manier is om te zeggen 'mensen die niet zouden moeten schieten op mensen die bommen ruimen.'

VN-secretaris-generaal António Guterres veroordeelde de aanval krachtig en stelde dat 'vermoedelijk' Hezbollah-strijders verantwoordelijk waren. Hij merkte op dat dit grimmige voorval het derde incident in recente weken is dat UNIFIL-vredeshandhavers het leven kostte. Dit ondanks een 10-daagse 'stilstand van vijandelijkheden' die op 16 april werd aangekondigd, een pauze in de gevechten die ongeveer even effectief lijkt te zijn geweest als een hor op een onderzeeër.

Guterres' verklaring, uitgegeven door zijn woordvoerder, riep alle actoren op om het staakt-het-vuren te respecteren en hun verplichtingen onder internationaal recht na te komen. De verklaring herinnerde iedereen nadrukkelijk eraan dat aanvallen op vredeshandhavers kunnen neerkomen op oorlogsmisdaden. De gewonde vredeshandhavers werden voor medische behandeling afgevoerd, terwijl condoleances werden gestuurd naar de familie van de gesneuvelde.

UNIFIL beschreef het incident als een 'opzettelijke aanval op vredeshandhavers die bezig waren met hun mandaattaken.' De missie heeft een onderzoek ingesteld, waarbij eerste beoordelingen de vinger wijzen naar niet-statelijke actoren, 'vermoedelijk Hezbollah.' Ze herhaalden dat opzettelijke aanvallen op VN-personeel ernstige schendingen zijn van het internationaal humanitair recht en Veiligheidsraadsresolutie 1701.

In een laatste grimmige noot van bureaucratische procedure riep UNIFIL de Libanese regering op om snel te onderzoeken en de verantwoordelijken ter verantwoording te roepen. De missie benadrukte dat het waarborgen van de veiligheid van VN-personeel geen suggestie is maar een fundamentele verplichting, een die in het huidige klimaat meer lijkt te worden behandeld als een beleefd verzoek.