Rachael “Raygun” Gunn, Australië's eerste olympische breakdancer, heeft eindelijk gedaan wat miljoenen mensen met een internetverbinding twee jaar geleden deden: ze keek naar haar optreden in Parijs 2024. En haar oordeel? “Niet zo slecht als ik dacht!” Wat, gezien het feit dat ze nul punten scoorde en 's werelds favoriete mikpunt van spot werd, ongeveer het equivalent is van zeggen dat de Titanic “een beetje vochtig” was.

In een interview met CNN, dat woensdag werd gepubliceerd, blikte de in Sydney wonende academicus-omgeschoold-tot-spreker terug op het moment dat haar onconventionele routine haar in een wereldwijde sensatie veranderde - en een wereldwijde bespotting. “Toen ik viraal ging, was het surrealistisch. Het gaf me een naar gevoel in mijn maag - een gevoel van afgrijzen,” zei ze. “Ik dacht gewoon: 'Dit kan toch niet echt gebeuren. Dit is vast een vreemde, egocentrische droom die ik heb waarin ik denk dat mijn gezicht over de hele wereld wordt verspreid.'” Een droom, misschien, maar wel een met 100% meer kangoeroe-springen en nul punten.

Gunn, die Australië's eerste olympische breakdancer was, vertelde CNN dat ze eerder alleen “stukjes en beetjes” van haar routine had gezien. Maar in aanloop naar de aankomende Netflix-documentaire, Untold: Raygun: Breaking Badly, ging ze er eindelijk voor zitten om het geheel te bekijken. “Ik weet niet meer waarom, maar uiteindelijk keek ik ernaar en ik dacht: 'Oh, het is niet zo slecht als ik dacht!'” zei ze. We nemen haar woord ervoor aan - hoewel de scorekaarten van de jury iets anders suggereren.

Ze deelde ook wijze lessen die ze met vallen en opstaan had geleerd over het internet. “Ik denk dat we iets te veel waarde hechten aan online reacties. Maar online is niet de echte wereld,” zei ze. “Ik word online volledig afgebrand, maar in persoon krijg ik een heel, heel ander antwoord. Het is een totaal andere ervaring.” Ze stelt voor om online hoon te herformuleren als “een ereteken dat je echt iets interessants hebt gedaan.” Een ereteken, misschien, maar wel een die je niet op je cv wilt hebben.

Gunn waagde zich ook in de troebele wateren van gendercontrole in de sport. “Ik denk dat vrouwelijke atleten meer onder vuur liggen. Dat is gewoon zo,” zei ze. “Het gaat om hoe ze presteren, wat ze dragen, wat hun lichaamsvorm is - ze zijn te gespierd, niet gespierd genoeg, te dik, te dun.” Ondertussen kunnen mannelijke atleten gewoon in alle rust breakdancen.

De nasleep van haar optreden was niet minder dan grondig: komiek Rachel Dratch verkleedde zich als Raygun in The Tonight Show, de Australische premier Anthony Albanese prees haar omdat ze “een poging had gewaagd,” en een voorgestelde musical, Raygun: The Musical, werd zonder pardon stilgelegd door haar juridische team. Bedenker Steph Broadbridge klaagde: “Ze waren bang dat ik haar merk zou beschadigen, wat ik nooit zou doen.” Gunn's team verwees ondertussen naar de noodzaak om “Rachael's creatieve rechten en de integriteit van haar werk te beschermen.” Want niets zegt integriteit als een staakt-het-vuren.

Wat de toekomst betreft, zegt Gunn: “Parijs is nu gewoon een deel van mijn verhaal. Voor mij gaat het meer om radicale acceptatie van alles wat er is gebeurd en gewoon stap voor stap, proberen vooruit te komen.” Radicale acceptatie, inderdaad - want als je door de hele planeet tot meme bent gemaakt, is er niet veel anders te doen dan het accepteren en misschien de documentaire kijken.