Terwijl het Premier League-seizoen 2025-26 strompelend ten einde loopt, blijven we achter met het soort drama dat je dankbaar maakt voor het tussenseizoen. Tottenham, dat sinds 1977 niet meer is gedegradeerd (een prestatie van uithoudingsvermogen bijna even indrukwekkend als hun trofeeëndroogte), heeft slechts een gelijkspel tegen Everton nodig om in de competitie te blijven. West Ham hoopt ondertussen dat David Moyes' Everton hen een plezier doet - een man die ze twee keer ontsloegen, want voetbal is een wrede en kleinzielige god.

Bij Liverpool gaat de soap verder. Arne Slot probeert Etiënne Reijnen aan te stellen als assistent-trainer, een zet die twee mannen zou verenigen die ooit samen speelden bij PEC Zwolle. Slot probeerde Reijnen twee jaar geleden al aan te nemen, maar werkvergunningen zeiden nee. Nu Liverpool's Champions League-hoop aan een zijden draadje hangt en Mohamed Salah hem ondermijnt via sociale media (de moderne manier), verdubbelt Slot zijn inzet op de staf. "Zolang dingen niet rond zijn, zal ik er geen commentaar op geven," zei Slot, wat code is voor "vraag me alsjeblieft niet naar Salah's Instagram."

Elders zit een Arsenal-fan genaamd Oliver Newman in Hanoi, bier te drinken en naar de zonsondergang te kijken, vrij van de angst voor een titelrace omdat Arsenal de competitie dinsdag al won. Stel je voor: een Arsenal-fan die ontspant. Het is alsof je een eenhoorn een pint ziet bestellen.

En voor degenen die wedstrijden misten: één fan miste de comeback van Fulham-Juventus in 2010 omdat werk slecht was. Een ander voerde een eenmansstuk op in Nairobi tijdens de FA Cup-finale van Ipswich in 1978. We zijn er allemaal geweest - behalve dat we dat niet zijn, omdat de meesten van ons gewoon de wedstrijd kijken.