Carlo Rovelli, de man die kwantumzwaartekracht tot een bestseller maakte met Zeven Korte Lessen in Natuurkunde, is terug met een nieuw boek dat suggereert dat het universum één groot, onderling verbonden ding is. En nee, hij bedoelt het niet op een "we zijn allemaal sterrenstof"-bumpersticker-manier - hij bedoelt het op een "elektronen en geesten, stenen en wetten, oordelen en sterrenstelsels verschillen in wezen niet van elkaar in aard"-manier. Wat ofwel het meest diepzinnige inzicht van onze tijd is, ofwel precies de gedachte die je om 3 uur 's nachts hebt na te veel espresso.

Het boek, getiteld Over de Gelijkheid van Alle Dingen, wordt beschreven als Rovelli's meest openlijk filosofische werk tot nu toe. Het is een bijna mystieke overpeinzing van een wetenschapper die gelooft dat we op de rand staan van een revolutie in het begrijpen van onszelf. En omdat Rovelli niets zo grondig doet als grondig zijn, bevat de index onder de "B" Francis Bacon, vleermuizen, behaviorisme, Henri Bergson en de oerknal - een line-up die leest als een gastenlijst voor een diner samengesteld door een zeer afgeleid genie.

Rovelli leidt een onderzoeksgroep naar kwantumzwaartekracht in Marseille, dus hij is niet zomaar een man met een telescoop en een droom. Hij probeert principes uit de natuurkunde te integreren in een breder Weltanschauung - een duur Duits woord voor "big picture" dat je ervan redt om "big picture" te moeten zeggen op een faculteitsfeestje. Zijn these: het universum is fundamenteel relationeel en perspectivisch, wat betekent dat dingen alleen zinvol zijn in relatie tot andere dingen. Dus als je ooit het gevoel hebt gehad dat je bestaan zinloos is zonder context, gefeliciteerd - je bent in feite een kwantumdeeltje.

Het boek belooft te verhelderen hoe begrippen als elektronen, geesten, stenen, wetten, oordelen en sterrenstelsels elkaar allemaal verlichten. Wat een mooie gedachte is, totdat je je herinnert dat jouw oordeel over de vraag of je een tweede stuk cake neemt technisch gezien op dezelfde ontologische basis staat als een sterrenstelsel. Plots voelt het universum een stuk oordelender.

Toch, als iemand de gelijkheid van alle dingen zowel intellectueel rigoureus als vaag troostend kan laten voelen, is het Rovelli. Verwacht alleen niet dat hij uitlegt waarom je sokken verdwijnen in de droger - sommige mysteries blijven zelfs voorbij kwantumzwaartekracht.