Google heeft het volgen van trends in insulineresistentie en bloeddruk toegevoegd aan de Fitbit Air en Edge, waarmee deze apparaten voorbij het vertrouwde terrein van stappentellingen en slaapscores worden geduwd naar het duistere rijk van daadwerkelijke gezondheidsinzichten. De functies vallen onder Google's "Health Guardian"-suite van proactieve veiligheidstools voor de Pixel Watch en Fitbit.

Er is natuurlijk een addertje onder het gras. De functies zijn uitsluitend beschikbaar voor abonnees van Google Health Premium, een jaarlijks abonnement van $100 dat ook toegang geeft tot Google's AI-gezondheidscoach, geavanceerde slaaptracking en een uitgebreidere selectie van gezondheidsfuncties. Gezondheidsinzichten blijken toch een premiumproduct te zijn.

Voor de duidelijkheid: de Fitbit meet je insuline of glucose niet direct. In plaats daarvan analyseert het algoritme hartslag, activiteitsniveau, slaap en andere statistieken om veranderingen in de metabole gezondheid te tonen. Het apparaat volgt ook je bloeddrukpatronen zonder manchet, monitort je pols of je nu slaapt of wakker bent, en aan het einde van de maand krijg je een set inzichten. In aanmerking komende gebruikers van de Fitbit Air en Fitbit Edge die hun apparaat vijf dagen of langer hebben gedragen, zien dit inzicht in het Health-tabblad van de app.

Net als bij bloeddruktrends gebruikt de insulineresistentiefunctie Fitbit-sensoren om verschuivingen in de metabole gezondheid te volgen. Insulineresistentie is een voorloper van type 2-diabetes, dus het potentieel is hier oprecht nuttig - gebruikers krijgen een minder invasieve manier om veranderingen in hun insulineniveau te zien. Let op het woord "trends": dit wijst op algemene patronen in plaats van een directe diagnose.

Anders dan een continue glucosemeter, die door de huid dringt en bloed gebruikt om metabole gegevens te verzamelen, is de insulineresistentiefunctie gebouwd om biometrische en metabole patronen te beoordelen via een multimodaal model. Google trainde dat model op gegevens die door andere wearables werden verzameld, evenals op samengestelde demografische gegevens, volgens hun paper in Nature.

Zodra de functie verhoogde patronen van insulineresistentie detecteert, meldt het de gebruiker om extra actie te ondernemen. Fitbit-gebruikers kunnen zelfs hun Abbott CGM verbinden met de Google Health-app voor extra glucosemonitoring. En door deze Health Guardian-functies aan meer apparaten dan alleen zijn vlaggenschip Pixel Watches aan te bieden, geeft Google meer gebruikers - specifiek budgetbewuste gebruikers die een Fitbit Air of Edge van $100 of $180 bezitten - de mogelijkheid om enkele veelvoorkomende en ernstige gezondheidsaandoeningen te volgen en voor te blijven.

De insulineresistentiefunctie benadert geenszins de mogelijkheden van een niet-invasieve CGM, maar Google's ontwikkeling van een multimodaal model voor het volgen van biometrische reacties op insulineactiviteit suggereert dat het bedrijf dichter bij die niet-invasieve realiteit komt.

Niet-invasieve glucosemonitoring is als de vouwbare telefoon van wearable-technologie: een productidee dat al jaren bestaat, waarbij elk techbedrijf zijn eigen versie probeert te lanceren, met wisselend succes en adoptie. Zelfs Steve Jobs droomde van een Apple-glucosemeter die mensen konden gebruiken - geen vingerprik nodig. Geruchten suggereren dat Apple hier al jaren aan werkt.

Maar Google loopt op dit punt misschien een paar stappen voor op Apple. De uitrol van insulineresistentietrends naar nieuwe Fitbit-apparaten is een manier waarop het bedrijf vooruitgang boekt richting een CGM die algoritmische AI gebruikt in plaats van naalden en bloed - wat, voor iedereen die ooit heeft teruggedeinsd voor een lancet, klinkt als vooruitgang die de abonnementskosten waard is.