Democraten, lieve mensen, hebben weer een manier gevonden om zichzelf in de knoop te leggen. Deze keer gaat het over Graham Platner, de Senaatskandidaat uit Maine die - voor een eerste kandidaat - bagage heeft waar een kruier van zou huilen.

Even samenvatten: Platner is van beroep oesterman, won de Democratische voorverkiezing met 72% van de stemmen nadat Schumers voorkeurskandidaat, gouverneur Janet Mills, wijselijk de aftocht blies. Toen kwamen de skeletten uit de kast: een nazitattoo uit zijn tijd bij de mariniers (inmiddels bedekt), seksistische en racistische Reddit-berichten, ex-vriendinnen die in de New York Times vertellen dat hij hen slecht behandelde, en een sexting-gewoonte waar zijn vrouw niet blij mee was.

Nu lijken Democraten in Maine hier geen probleem mee te hebben - ze gaven hem 72% van de stemmen in de voorverkiezing. Maar de nationale Democraten zijn buiten zinnen, wringen hun handen en eisen dat Platner zich terugtrekt zodat ze een meer onberispelijke kandidaat kunnen vinden. Want, zoals we allemaal weten, heeft de partij die het opneemt tegen een veroordeelde veelpleger van 34 aanklachten die ook aansprakelijk is gesteld voor seksueel misbruik, echt het morele overwicht.

Ja, Republikeinen zijn hilarisch verontwaardigd over Platners verleden. Laten we Ken Paxton even vergeten - aangeklaagd, veroordeeld, gescheiden - die ze net hebben genomineerd voor de Senaat. En die andere kerel, met 24+ beschuldigingen van seksueel wangedrag, een verkrachtingsvonnis, 34 misdrijven en meerdere aanklachten? Die staan ze op het punt voor de derde keer te nomineren voor het presidentschap. Maar vertel ons vooral meer over hoe Platners tattoo een brug te ver is.

Voor Democraten is de rekensom simpel: Platner is gebrekkig, maar hij is hún gebrekkige man. Hij heeft zijn excuses aangeboden, zijn vrouw staat achter hem, en hij neemt het op tegen Susan Collins, die in 2025 95% van de tijd met Trump stemde. De keuze is tussen een berouwvolle oesterman met een beladen verleden en een Republikein die de man met de nucleaire codes en een voorliefde voor fraude mogelijk maakt.

Het is tijd voor Democraten om hun pre-2016 preutsheid van zich af te schudden. Kiezers willen een vechter, geen heilige. Establishment-kandidaten verliezen. Vraag maar aan AOC, Zohran Mamdani en de drie progressieve New Yorkers die net voorverkiezingen wonnen. De republiek moet gered worden, en dat betekent winnen in Maine. Dus, Democraten: stop met handenwringen, geef Platner wat middelen en richt je op de echte vijand. De oesterman is jullie man.