Britse heritage-stijl is, in modetermen, een land waar het permanent oktober is. Een kastanjebruin en aangenaam land, zeg maar. Brand Britain in modezin komt tot zijn recht in de herfst: knapperende haarden, modderige paden, vochtige honden. Waxjassen en dikke breisels, tartan en tweed, vrolijke sjaals om tocht te verjagen. Kleren om een stevige wandeling te maken, maar met een heupfles in je zak. De mode delft al lang voor Brideshead Revisited deze ader op – die verweerde avondjurken en Oxford bags romantisch maakte – en blijft erop terugkomen, omdat traditionele Britse stijl bevredigend utilitair is en tegelijkertijd genoeg achtergrondverhaal (klasse, geschiedenis, excentriciteit) bevat om intrigerend en heruitvindbaar te zijn.

Ook: Rivals. Het heeft me aanzienlijke zelfbeheersing gekost om Rivals niet in de hele eerste alinea te noemen, want het is nu nog maar een kwestie van weken tot we onze volgende Jilly Cooper-fix krijgen en ik, voor één, kan niet wachten. Kan niet wachten tot Cameron door de gangen sluipt in haar vossenpowerpakken, tot Taggie in haar schattige jeans en truien, tot Valerie in van top tot teen tweed en een agressieve hoeveelheid blush. Het succes van Rivals heeft voor ouderwetse Britse kleding gedaan wat Emily in Paris voor de baret deed, alleen met betere grappen en meer overspel. Jolly hockey sticks-stijl is de nieuwe Franse meisjes-chic. Deze fantasie is van eigen bodem, wat het zowel gênanter als moeilijker te weerstaan maakt. Net zoals Emily en haar vrienden en vijanden een camp parodie op het modieuze Parijs zijn, is Rivals een liefdevolle, nostalgische semi-parodie op de Britse garderobe. De kostuumontwerper van de show, Ray Holman, heeft zich laten inspireren door originele jaren 80-stukken van Dunhill en Mulberry. Met Liberty-stoffen, knipogen naar polo-uniformen en stevige waxjassen heeft hij de Sloane ranger voor het eerst in jaren terug in het modegesprek gebracht.

Lees verder...