Przewodnicząca Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen ma wygłosić swoje doroczne orędzie o stanie Unii przed Parlamentem Europejskim w Strasburgu, przypuszczalnie dlatego, że ktoś raz w roku musi wypowiedzieć słowo „Unia” na głos i sprawdzić, czy nadal ma zastosowanie.

Tegoroczne przemówienie ma specjalnego gościa: premiera Kanady Marka Carneya, który będzie obecny, gdy Kanada zabiega o bliższe więzi z UE w dziedzinie obronności, regulacji cyfrowych i handlu – głównie dlatego, że jej południowy sąsiad, prezydent USA Donald Trump, nieustannie wygłasza jawne, powtarzające się groźby. Nic tak nie mówi „specjalne stosunki” jak lista gości napędzana wzajemnym przetrwaniem. Carney zwróci się także do Parlamentu Europejskiego w czwartek.

Przemówienie ma się rozpocząć w ciągu 10–15 minut, gdy sala posiedzeń Parlamentu Europejskiego w Strasburgu zapełnia się z wyprzedzeniem, co jest parlamentarnym odpowiednikiem teatru zapełniającego się na sztukę, której recenzje wszyscy już przeczytali.

Lista wyzwań stojących przed blokiem, jak zawsze, wydłuża się, a nie skraca. Bezpieczeństwo ma być kluczowym tematem, po coraz bardziej agresywnej Rosji i incydentach z tego tygodnia z udziałem Danii, Litwy i Polski – trio krajów, które prawdopodobnie wolałoby nie być wymieniane w tym samym zdaniu co „incydenty”.

W programie także: konkurencyjność Europy i jej pozycja w globalnym wyścigu zdominowanym przez supermocarstwa, takie jak Chiny i USA, plus wzrost nacjonalizmu i populizmu na kontynencie i poza nim – bo nic tak nie mówi „jedność” jak ogólnokontynentalny trend do niechęci bycia zjednoczonym.

Spodziewane są także aktualizacje w innych ważnych priorytetach: regulacje cyfrowe, z ostrym naciskiem na bezpieczeństwo online; migracja, po kryzysie w Ceucie pod koniec lipca; oraz klimat i energia po kolejnym rekordowym lecie, czyli rekordzie, którego nikt nie chce pobić, ale wszyscy i tak ciągle biją.

Mnóstwo do omówienia. Jest środa, 16 września 2026 r., a to Europa na żywo.