TV-presentator Ruth Dodsworth heeft beschreven hoe ze haar ex-man om contant geld moest vragen om iets voor zichzelf te kopen, nadat hij haar 'absoluut geen toegang' gaf tot haar eigen geld. Haar voormalige echtgenoot Jonathan Wignall werd in 2021 gevangengezet voor dwingende en controlerende gedragingen en stalking.

Dodsworth, vooral bekend als weervrouw bij ITV Wales, zei dat ze later ontdekte dat ze 'absoluut blut' was achtergelaten en met schulden op haar naam waar ze 'niets van wist'. Ze herinnerde zich ook de 'verbijstering' toen ze Wignall bij de politie aangaf, en voegde eraan toe dat ze eerder niet wist wat controlerend gedrag was.

In gesprek met Ready to Talk met Emma Barnett vertelde Dodsworth dat ze Wignall voor het eerst ontmoette in haar vroege twintiger jaren, en voegde eraan toe dat hij 'charismatisch was, geld had, [en] ik dacht gewoon 'wauw''. Maar ze zei dat hun relatie veranderde nadat Wignalls nachtclubzaak begon te mislukken. 'Hij ging van effectief dit groter-dan-het-leven succesvolle zakenpersonage naar bijna het andere uiteinde van de schaal,' zei ze. 'Wat ik verdiende als een beetje zakgeld werd plotseling het einde van alles... die verschuiving in onze relatie markeerde waarschijnlijk ook een verschuiving in zijn gedrag naar mij.'

Dodsworth zei dat geld een van de manieren was waarop Wignall haar controleerde. 'Het gebeurde langzaam maar zeker,' zei ze. 'Mijn salaris ging naar mijn bankrekening, maar dan haalde hij het eruit, dus ik zou zeggen dat ik in de laatste jaren absoluut geen toegang had tot mijn eigen geld.' Ze zei dat het moeten vragen om geld Wignall in staat stelde 'die controle te behouden' en 'me geïsoleerd hield'. 'Ik moest hem om geld vragen als ik een broodje wilde kopen tijdens de lunch. Ik kreeg het exacte bedrag zodat hij wist dat ik een maaltijddeal kon halen bij een lokale supermarkt en het gaf me niet de middelen om ergens anders heen te gaan, om te socializen met collega's, die misschien mannelijk waren.'

Ze zei dat Wignall haar contant geld gaf, nadat 'haar bankpas verdween en die nooit werd vervangen'. Hij kwam ook op haar werk opdagen om te 'controleren' wat ze deed. 'Een deel van mijn werk is dat ik weg ben voor opnames, op locatie. Veel van onze crews zijn mannelijk, dus ik moest effectief bewijzen met wie ik was, laten zien dat ik was waar ik zei dat ik was, FaceTimen met hem. Hij kwam op het werk opdagen om gewoon te controleren.' Haar mobiele telefoon, die ze voor werk had, 'werd een echt knelpunt voor hem omdat hij wist dat dat contact met de buitenwereld was'. 'Ik sliep midden in de nacht, werd wakker en hij had mijn duim op mijn telefoon om mijn vingerafdruk te gebruiken om mijn telefoon te openen,' zei ze.

Ze zei dat ze in de laatste jaren van hun huwelijk 'doodsbang' werd van Wignall. 'Ik ging naar mijn werk, huilde de hele weg, ging mezelf opsluiten in de kleedkamer, smeerde zoveel mogelijk make-up op als ik kon. Het kwam op een punt waarop ik gewoon niet wist hoe ik moest omgaan met wat er met me gebeurde, tegen de achtergrond van een verwachting om professioneel te zijn.'

De nacht voordat Wignall in oktober 2019 werd gearresteerd, zei Dodsworth dat haar kinderen haar op het werk belden en haar waarschuwden niet naar huis te komen. 'Het laatste gesprek dat ik had was met een man die irrationeel was, geen zin had, schreeuwde en tierde [dat hij] in de auto zou stappen en naar ITV zou rijden om me te halen, want op dit punt belden de kinderen me om te zeggen kom niet naar huis,' zei ze. 'Ze waren tieners, jonge tieners, ze hadden het vooruitzicht om de autosleutels te verstoppen zodat hij niet in de auto kon, en het vooruitzicht om me te bellen om te vertellen wat er aan de hand was.'

Dodsworth zei dat ze de volgende dag, toen Wignall werd gearresteerd, naar een lokaal politiebureau ging waar ze 10 uur doorbracht met het afleggen van verklaringen 'over enkele van de meest intieme, vernederende punten van mijn leven'. Ze zei dat ze niet wist wat controlerend gedrag was, totdat een politiecontact haar een boekje gaf dat ze omschreef als 'een idiootengids voor dwingende controlerende gedragingen' waarvan ze zei dat het haar 'een moment van helderheid gaf... waar je denkt 'oh mijn god, vink vink vink''.

Wignall pleitte schuldig aan één aanklacht van