Nu Samsung Unpacked voorbij is, sta je misschien te popelen om de Samsung Galaxy Z Fold 8 Ultra te pre-orderen. Het is de eerste Samsung vouwtelefoon die het 'Ultra'-label krijgt, wat vermoedelijk betekent dat hij extra is. Maar voordat je je creditcard naar het scherm smijt, overweeg dan de Samsung Galaxy Fold 8. Ja, de Ultra heeft veel te bieden, maar de Fold 8 maakt ook een sterk punt voor zichzelf. Dat komt deels doordat Samsung weet wat eraan komt: een vouwbare iPhone – een product dat de markt waar het historisch dominant is, zou kunnen ontwrichten. Dus gaf Samsung de Z Fold 8 een aantal bijzonder aantrekkelijke ontwerpkenmerken.

De Samsung Galaxy Fold 8 begint bij $1.899, dat is maar liefst $200 minder dan zijn ultra-broertje. Voor die korting mis je een 10MP-telefotocamera, een kleinere 50MP-hoofdcamera, 200 mAh batterijcapaciteit en kleinere binnen- en buitenschermen. Van die compromissen leek het kleinere scherm een dealbreaker – totdat ik het ding daadwerkelijk vasthield. We leven in een tijd waarin smartphone-prijzen ofwel stijgen, hetzelfde blijven met minder zinvolle upgrades, of beide. Een paar Benjamins besparen kan tegenwoordig een heel eind komen.

Een van mijn kritiekpunten op boekstijl-vouwtelefoons is dat het vierkante formaat niet geweldig is voor contentconsumptie en dat ze onhandig zijn om vast te houden. De Fold 8 elimineert dat argument vrijwel door zichzelf in een 4:3-tablet te veranderen wanneer hij geopend is. Het is een kleinere tablet, zeker, maar het is een echt tabletformaat – geen rechthoekige pen in een vierkant gat. Op papier klinkt dit niet als een groot probleem. Maar zodra ik de telefoon in mijn hand had, klikte het. Het buitenscherm is fijn omdat je er veel met één hand kunt bedienen – geen vingergymnastiek meer. Hoewel de telefoon korter is, is hij ook breder, wat beter kan zijn voor lezen. Het valt nog te bezien welke apps reageren op die 10:16-beeldverhouding, maar de apps tijdens de hands-on-sessie zagen er allemaal prima uit.

De Samsung Galaxy Z Fold 8 heeft geen telefotocamera, wat jammer is. Als ouder maak ik graag foto's van mijn kinderen die kinderlijke dingen doen – soms op een sportveld of podium – dus ik zou graag meer willen inzoomen. Wat snelle tests van de 50-megapixel-hoofdcamera suggereren dat zelfs tot 10x, de zoom prima is. Ik kon die resultaten niet verifiëren op een groter computerscherm, maar de foto's zijn wat ik 'social media goed' noem – wat waarschijnlijk toch is waar ze eindigen. Het ontbreken van een telelens is eigenlijk niet zo'n probleem. Ik heb de 10MP-camera op de Samsung Galaxy S26 Ultra getest, en die valt zeker in de categorie 'oké, maar niet geweldig'. Hoewel het meestal beter is om het te hebben en niet nodig te hebben, suggereert het bewijs dat het niet hebben ervan oké zal zijn.

Het zou fijn zijn geweest als Samsung de 200-megapixel-schieter van de Ultra in deze telefoon had gestopt, maar aan de andere kant is deze telefoon geen Ultra. Misschien ziet Samsung de 200-megapixel-sensor als een ultra-functie. Maar als alles gezegd en gedaan is, vermoed ik dat het prima is om er helemaal zonder te leven.

De Samsung Galaxy Z Fold 8 wekt oprechte nieuwsgierigheid bij me – wat, eerlijk gezegd, veel telefoons niet doen. Het formaat voelt retro aan op een manier die moeilijk te duiden is. Wat ik wel kan zeggen is dat als deze telefoon niet uitvouwde, het een heel ander verhaal zou zijn; het buitenscherm is te gedrongen voor mij om fulltime te gebruiken. Het ontgaat me niet dat een van de criteria die ik gebruik om een vouwtelefoon te beoordelen is hoeveel ik hem kan of wil gebruiken wanneer hij gesloten is. Dat is een beetje zorgwekkend, en alleen een echte review zal uitwijzen of die mening standhoudt. Voor nu is de Samsung Galaxy Z Fold 8 een heerlijke telefoon, en het is degene die ik het meest wil testen. Het is de sluipschutter die Samsung heeft geproduceerd, en ik hoop echt dat hij slaagt – ondanks dat hij geen 'Ultra' is.