In het landelijke India werpt een crisis een nogal grote, ongewenste schaduw over de schilderachtige tarwevelden en sojaboerderijen. In de afgelopen 20 jaar hebben meer dan 400.000 boeren zelfmoord gepleegd, gedreven door oplopende schulden en erbarmelijke gewasprijzen. Kinshuk Surjan's documentaire 'Marching in the Dark' richt de lens op Maharashtra, de staat met het hoogste aantal zelfmoorden onder boeren, en ontdekt nog een tragedie die in de nasleep op de loer ligt: weduwen die achterblijven in een samenleving die nog steeds vasthoudt aan patriarchale waarden als aan een reddingsvlot.

Maak kennis met Sanjivani, een vrouw in de dertig wiens man acht jaar geleden zelfmoord pleegde. Ze combineert nu boerenwerk, losse baantjes en huishoudelijk werk voor haar uitgebreide familie - koken, schoonmaken, wassen. De camera betrapt haar zelden op nietsdoen, en eerlijk gezegd zijn we al uitgeput van alleen maar kijken. Maar haar veerkracht wordt alleen geëvenaard door de emotionele reddingslijn die wordt geworpen door een hecht netwerk van mede-weduwen. Samen volgen ze counselingsessies waar ze openlijk hun emotionele, fysieke en financiële problemen kunnen bespreken. Want niets zegt 'verbazingwekkende veerkracht' zoals het omzetten van gedeeld verdriet in een steungroep die daadwerkelijk helpt.