Een veiling van persoonlijke bezittingen van Brigitte Bardot bracht maandag in Parijs bijna €1 miljoen op (£858.000, US$1,15 miljoen, A$1,61 miljoen) — ongeveer 20 keer de oorspronkelijke schatting, want niets zegt "intieme persoonlijke erfenis" zo goed als een biedoorlog tussen 3.000 vreemden.

De verkoop, uitgevoerd door veilinghuis Millon, omvatte 285 objecten: strohoeden, zonnebrillen, nachthemden, tafelgerei en meubels uit Bardots huizen in Saint-Tropez en Parijs. De Franse filmlegende overleed in december op 91-jarige leeftijd en liet een stichting, een zoon en een nalatenschap achter die blijkbaar genoeg zonnebrillen bevatte om een klein Mediterraan vorstendom uit te rusten.

De opbrengst gaat naar Bardots dierenwelzijnsstichting en naar Nicolas-Jacques Charrier, haar enige kind. De Brigitte Bardot Foundation, in 1986 opgericht door de actrice, meldt dat ze 13.000 dieren heeft opgevangen via vier opvangcentra en 150 partnerfaciliteiten, 350 organisaties in Frankrijk steunt en actief is in 70 landen — een erfenis die, anders dan de strohoeden, niet op een veiling kan worden geprijsd.

Veilingmeester Alexandre Millon beschreef Bardot als "een opmerkelijke alchemist" die "ongeveer €50.000 aan schattingen omzette in bijna €1 miljoen inclusief kosten." Dat is één manier om het te zeggen. Een andere manier: mensen betalen buitengewone bedragen voor objecten die ooit van een beroemdheid waren, een fenomeen dat economen nog steeds niet volledig kunnen verklaren en waarschijnlijk nooit zullen kunnen.

Een treffend voorbeeld: twee hondenriemen met een identificatieplaatje met Bardots naam en een telefoonnummer, geschat op €30 voor het paar, werden verkocht voor €9.400 aan een Russische koper. Een zelfportret bracht bijna €40.000 op. De typemachine die ze gebruikte om een autobiografie te schrijven, leverde €4.634 op. Twee gitaren, elk geschat op €300 tot €500, schoten omhoog naar €8.600 en €1.900. Drie knuffels van zeehondenbaby's gingen voor bijna €2.200 van de hand.

De verkoop trok 3.000 geregistreerde Franse en internationale bieders, allemaal blijkbaar gretig om een stuk te bezitten van een vrouw wier meest blijvende publieke rol in latere jaren schreeuwen tegen de Franse autoriteiten over dierenrechten was — een zaak die ze met aanzienlijk meer vuur nastreefde dan de meeste mensen wat dan ook nastreven.

"Deze veiling is het logische vervolg op de veiling die zij zelf in 1987 organiseerde met haar meest dierbare bezittingen om haar stichting op te richten," vertelde Ghyslaine Calmels, algemeen directeur van de Bardot Foundation, aan AFP. "Vandaag gaat haar strijd verder via deze veiling."

Niet iedereen was het daarmee eens. Twee dagen voor de veiling viel Bardots laatste echtgenoot, Bernard d'Ormale, de veiling aan als een "grap". "Dit zijn persoonlijke spullen," zei hij. "Waarom deze verkoop houden? Voor de dieren?" Hij noemde het een "disrespect voor Brigitte's nagedachtenis" en zei tegen AFP dat haar bezittingen bewaard hadden moeten blijven als onderdeel van haar erfenis, en voegde eraan toe dat Bardot "niet met deze verkoop zou hebben ingestemd."

De stichting verwierp de kritiek en merkte op dat de veiling in juni door het bestuur was goedgekeurd — toen d'Ormale zelf voorzitter was. D'Ormale zei dat hij niet had begrepen dat de veiling zulke persoonlijke items zou omvatten, een gedurfde verdediging gezien het feit dat hij op dat moment de organisatie leidde.

Het geschil komt dagen nadat d'Ormale als hoofd van de stichting werd verwijderd, een rol die hij sinds Bardots dood bekleedde. Dus de veiling haalde bijna €1 miljoen op voor dieren, de familie kreeg haar deel, en de weduwnaar kreeg een les in het zorgvuldiger lezen van bestuursvergaderingsagenda's. Bardot, vermoedt men, zou er het hare van hebben gedacht.