Pak de akoestische gitaar en friemel aan je TM Lewin-stropdas, want 25 jaar geleden ontmoetten we David Brent – een vriend eerst, baas tweede, waarschijnlijk entertainer derde. Om de zilveren jubileum van de mockumentary te vieren, komen Martin Freeman en Mackenzie Crook weer bij elkaar voor een BBC-documentaire, terwijl Ricky Gervais een terugblik plaatst op zijn YouTube-kanaal. Hier zijn 25 weetjes die je waarschijnlijk nog niet wist, één voor elk jaar van op Slough gebaseerde briljantie. Zie je bij Chasers.

Freeman deed oorspronkelijk auditie voor Gareth Keenan (de rol ging naar Crook), maar Gervais vroeg hem om voor Tim Canterbury te lezen. De stille conciërge? Dat is co-creator Stephen Merchant's vader, Ron. Elke aflevering bevat een shot van een zoemende kopieermachine vanuit exact dezelfde hoek. De show werd bijna niet verlengd vanwege lage kijkcijfers – de eerste serie kreeg de laagste BBC-focusgroepscore ooit, gedeeld laatste met damesbowlen dat was afgelast vanwege regen. Olivia Colman's cameo als journaliste was een van haar eerste tv-optredens. De show is in 16 landen nagebootst, waaronder Mexico (waar de baas Jerónimo Ponce III heet) en Canadees Frans (waar hij David Gervais heet).

Het record voor de meeste takes (74) was Tim's beoordelingsgesprek met Brent, omdat Freeman steeds in lachen uitbarstte bij vingerpistolen. Een andere scène die veel takes vergde: Tim praat over koetjes en kalfjes met Big Keith, die in een Scotch egg bijt – acteur Ewen MacIntosh ging door twee multipacks heen. Ruth Jones (later van Gavin & Stacey) werd overwogen voor Dawn. Gervais en Merchant waren oorspronkelijk van plan om echte mensen te casten voor bijrollen, maar ontdekten dat echte mensen verschrikkelijke acteurs zijn. Ze wilden Cat Stevens' "Sitting" als themalied, maar kozen voor "Handbags and Gladrags." Gareth is gebaseerd op een kerel waar Gervais mee op school zat, die hem vertelde dat kannibalen je porno laten zien om een erectie te krijgen voor meer vlees. De openingsscène kwam van een echt uitzendbureau-interview dat Gervais op zijn 17e bijwoonde. De tekst op Brents bureau ("Money don't make my world go round") is van Des'ree's "Crazy Maze" – zij groeide op in Slough. Propsmaster Matt Wyles maakte 30 jellies met nietmachines erin voor de jelly-scène, en stopte stenen in Tims schoenen voor de quizaflevering.

In 2004 maakte Duitslands ProSieben een komedie genaamd Stromberg die zo veel leek op The Office dat de BBC juridische stappen dreigde te nemen; Gervais en Merchant kregen een "geïnspireerd door"-vermelding. "Het is niet alsof de Duitsers zomaar binnenmarcheren en iets pakken dat niet van hen is," zei Gervais. Tims vierde-muur-doorbreken was geïnspireerd door Oliver Hardy; Merchant riep "Doe Oliver Hardy!" wanneer Crook iets stoms deed. Crooks auditienotities luidden "Cast. Hair clause." Voor de pilot ging hij naar een kapperszaak en vroeg om "het slechtste kapsel dat je kunt bedenken." Dezelfde acteur speelt de vorkheftruckchauffeur die in aflevering één wordt aangenomen en in aflevering zes wordt ontslagen. Ondanks het naturalistische gevoel was 95% gescript – maar Brents dans was geïmproviseerd: "Ik ging 30 seconden als een idioot tekeer, en moest toen 30 minuten zitten." De stem van de onzichtbare BBC-interviewer in de kerstspecials is van Ashley Jensen. De pilot had een voice-over door John Nettles. Gervais en Merchants favoriete moment: Tim die aan het einde van serie twee zijn microfoon afdoet en Dawn vertelt hoe hij zich voelt – we horen nooit wat hij zegt. (Ze zei nee. Totdat ze dat niet meer deed.)