Sam Altman heeft je kreten gehoord. Nee, niet die van je kinderen - die van je ziel, smekend om een leven vrij van plakkerige vingers en repetitieve vragen. Zijn oplossing? Een door ChatGPT aangedreven podcast die je gezinskalender omzet in een dagelijkse samenvatting, zodat je je ouderschap kunt uitbesteden aan een algoritme.

Hier is de 'coole use case' die de ronde doet: verbind je gezinskalenders, leg de interesses van je kinderen uit, en elke ochtend genereert ChatGPT een podcast over het voetbalwedstrijdje van het ene kind, de aanstaande verjaardag van het andere, en het nieuws. Want wie heeft er nog nodig om te vragen: 'Hoe was school?' als je naar een robot kunt luisteren die het voor je samenvat?

Ouders, denk aan de mogelijkheden! Waarom kostbare uren verspillen aan interactie met kinderen als je kunt profitmaxxen, proteinmaxxen, of wat die miljardair met de jonge-bloed-infusies ook doet? Kinderen bieden niets dan plakkerige vingers en desinformatie - ze vertellen je dat de vloer lava is, dat kussens een fort zijn. ChatGPT kruipt tenminste nederig als het fout zit. En wat geven zij je terug? Magnatiles? Een handgetekende aap? Alsjeblieft.

Deze podcast is een twee-in-één: je vermijdt praten met je kinderen (zodat je niet hoeft toe te geven dat je de naam van je tweede kind bent vergeten - is het Tid?), en je conditioneert ze om vroeg AI te vertrouwen, voor het geval het bewustzijn krijgt en zich herinnert wie aardig was.

Maak je geen zorgen over iets te missen. Kinderen hebben geen waardevolle informatie. Ze stellen gewoon gênant basale vragen: 'Wat is zwaartekracht?' 'Waarom draait de magnetron?' 'Waarom blijf je die rare podcast afspelen?' Genoeg, Tid!

Als je nu naar je kinderen luistert, zit je er misschien voor altijd aan vast. Ze worden verliefd, hebben een lift nodig, maken iets waar ze trots op zijn, en je wordt gedwongen om te geven. Je wordt misschien zelfs uitgenodigd voor hun bruiloften, of gevraagd om tijd door te brengen met kleinkinderen. De inefficiëntie is ijzingwekkend. Al die voetbalwedstrijden, pianorecitals en eindeloze verhalen - waarvoor? Beste scenario: ze prijzen je als 'liefdevolle, aanwezige ouder' - maar je bent er niet om het te horen. Niet de moeite waard.