In de nieuwste aflevering van 'Dingen die in 2024 niet meer zouden moeten gebeuren', heeft India opnieuw gereageerd op seksueel geweld door het leven voor vrouwen moeilijker te maken. Activisten suggereren ondertussen beleefd dat misschien - heel misschien - de oplossing niet is om vrouwen te controleren, maar om het gedrag van mannen aan te pakken. Radicaal, ik weet het.

Als Indiase vrouw die in The Guardian schrijft, beschrijft de auteur een leven dat slingert tussen angst en woede. De angst is het mentale rekenwerk: wat draag ik, waar ga ik naartoe, hoe kom ik daar, en zal dit alles een roofdier tegenhouden? De woede is om de pure absurditeit van het geheel - en om de dagelijkse stortvloed aan verhalen over seksueel geweld. Ze is, weinig verrassend, niet de enige.

Vorig week trokken twee incidenten nationale aandacht. Eerst toonde een virale video een groep mannen die beschuldigd worden van het lastigvallen en misbruiken van twee tieners 's nachts in Bihar's Jamui. Daarna werd een 17-jarig meisje dat met een vriend in Delhi uit was, naar verluidt in een park door mannen die zich voordeden als politie, in groepsverband verkracht. Want niets zegt 'beschermen en dienen' als je voordoet als wetshandhaver om een gruweldaad te plegen.

In de nasleep vertelden vrouwen in Bihar aan Outlook dat het incident in Jamui heeft geleid tot meer controle en druk op hen - want duidelijk is het probleem dat vrouwen in het openbaar bestaan. In Delhi beperkten autoriteiten de toegang tot openbare parken, en Lady Shri Ram College (LSR) verplaatste tijdelijk lessen naar online. Niets zegt 'we nemen dit serieus' als het straffen van vrouwen voor de misdaden van mannen.

Activisten eisen een verschuiving van het controleren van vrouwen naar het confronteren van het gedrag van mannen. Het is een nieuw concept: in plaats van vrouwen te vertellen thuis te blijven, vertel mannen dat ze niet moeten verkrachten. Maar goed, laten we de parken op slot blijven doen.