Momenten voor de explosie die Daphne Caruana Galizia doodde, schreeuwde de journalist in paniek, heeft een getuige verteld tijdens het proces van de man die ervan wordt beschuldigd haar moord te hebben bevolen. Want niets zegt 'uitgestelde gerechtigheid' zo goed als bijna negen jaar wachten om te horen dat iemand schreeuwde voordat ze aan flarden werd geblazen.

Caruana Galizia werd in 2017 gedood door een op afstand tot ontploffing gebrachte bom onder de bestuurdersstoel van haar auto, nadat ze een reeks artikelen had geschreven over politieke en financiële corruptie in Malta. De manier waarop de regering het onderzoek aanpakte, leidde tot massale protesten en uiteindelijk tot het aftreden van de Maltese premier Joseph Muscat. Dus de bom had tenminste een positieve impact op het politieke landschap.

Yorgen Fenech, de erfgenaam van een fortuin in vastgoed en hotels, is een van de zeven mannen die door het Openbaar Ministerie worden beschuldigd van betrokkenheid bij de moord, en de laatste die terechtstaat. Een jury werd vorige week beëdigd na een moeizaam juridisch proces en bijna negen jaar na haar dood. Fenech riskeert levenslang als hij wordt veroordeeld. Maar ja, beter laat dan nooit, tenzij je een vermoorde journalist bent.

Donderdag hoorde de rechtbank over het moment waarop Caruana Galizia stierf, van een buurman die het zag. De journalist had net haar huis in het dorp Bidnija verlaten en was de hoofdweg opgedraaid. De buurman, Francis Sant, reed in de tegenovergestelde richting en zag haar op zich afkomen. 'Ik realiseerde me dat er met de persoon erin iets aan de hand was. Ze leek in paniek.'

Sant zei dat hij zijn auto stopte, en vervolgens beschreef hij wat een tweefasige explosie lijkt te zijn geweest. De eerste ontploffing liet het slachtoffer bij bewustzijn en in doodsangst achter, zei hij. 'Ze was niet in orde. Ik dacht: wat is er met haar? Een paar seconden gingen voorbij – het gebeurde allemaal zo snel. Ik zag de eerste vonk, onder haar auto, als een feestvuurwerk dat afging. Ze was nog bij bewustzijn. Ik hoorde haar schreeuwen. Haar raam stond open, misschien probeerde ze in paniek haar raam naar beneden te draaien en eruit te komen. Toen die eerste vonk gebeurde. Ik denk dat ze iets voelde, misschien dat het bommechanisme geactiveerd werd. Ze besefte dat er iets heel erg mis was. Toen kwam er een grote explosie door de voorruit. De auto raakte stuurloos. De tweede explosie scheurde hem uit elkaar. Hij vloog het veld in, waar zich nog een vuurbal vormde … De auto was letterlijk aan flarden.'

Sant zei dat hij uit zijn auto stapte maar niet meteen de hulpdiensten belde. 'Ik wist dat er geen hoop was. Ik dacht niet eens aan mijn telefoon.'

De rechtbank hoorde ook van verschillende politieagenten, die tot de eersten ter plaatse waren. Brigadier Susanne Mifsud, die 20 minuten na de explosie arriveerde, beschreef wat ze zag toen ze het veld bereikte waar Caruana Galizia's auto was beland. 'Toen ik ter plaatse kwam, zag ik de auto van het slachtoffer in het veld aan de linkerkant. Het was total loss. Het dak was opgeblazen. Dit was geen gewone brand. Het was een bom. Ik begon gegevens te noteren. Ik zag een kentekenplaat ... Verderop lagen een groot aantal lichaamsdelen van het slachtoffer.'

De rechtbank viel stil toen de jury foto's van de plaats delict te zien kreeg van inspecteur Kevin Manicolo. Er waren beelden van het verbrande lichaam van het slachtoffer, die lieten zien hoe het uit het voertuig werd gehaald en op een wit laken werd gelegd. Luchtfoto's toonden een krater in de weg, die de locatie van de explosie markeerde.

Fenech, die terechtstaat voor medeplichtigheid aan de opzettelijke doodslag van Caruana Galizia, ontkent de aanklachten. Het proces gaat verder. Want waarom zou je het niet nog wat rekken?