Welkom bij de Europese Supercup, waar het voetbal slechts de helft van het verhaal is. De wedstrijd van vanavond tussen Paris Saint-Germain en Aston Villa in Salzburg komt met een vleugje kosmisch drama - een zonsverduistering, de eerste sinds 1999, verduisterde de lucht, en één fan, Simon McMahon, markeerde de gelegenheid door toe te geven dat hij vier weken op vakantie is geweest en onafgebroken whisky heeft gedronken. Prioriteiten, mensen.

De teams zijn op het veld, met PSG in hun traditionele blauw en rood, terwijl Villa een lichtblauw draagt dat bijna wit is - een eerbetoon, zo wordt ons verteld, aan de Holte End-mozaïek. Prachtig. Ook prachtig is de scheidsrechter, de 34-jarige Somalische official Omar Artan, die tijdens het WK van deze zomer door het Trump-Infantino Clown Collectief op gruwelijke wijze is genaaid. Laten we hopen dat hij geniet van het spektakel dat hij zo rijkelijk verdient.

PSG, de Europese kampioen, begint met een nieuwe aankoop van £43 miljoen, Maghnes Akliouche, op de rechtervleugel, terwijl Villa debutanten opstelt: £38 miljoen João Gomes en de 17-jarige Brian Madjo, een kolos van 1 meter 93 die de aanval leidt. Unai Emery, die aan zijn vierde Supercup-optreden begint na tweede plaatsen met Sevilla in 2014 en 2015 en Villarreal in 2021, was vooraf ronduit lyrisch: "We zijn gemotiveerd en opgewonden... we spelen tegen de beste ploeg... we hebben enkele jonge spelers... maar we zijn klaar."

En wat een wedstrijd is het geweest. PSG kwam op voorsprong via Khvicha Kvaratskhelia, die vanaf links naar binnen sneed, langs Cash glipte en vanaf twaalf meter een schot in het dak van het doel joeg - zo hard dat de keeper geen kans had. Maar de jonge garde van Villa zorgt voor chaos. Madjo, die drie goede kansen had gemist, liet het net eindelijk rimpelen met een krachtig schot vanuit een scherpe hoek, en werd met 17 jaar de jongste doelpuntenmaker in de Supercup-geschiedenis, waarmee hij het record van Patrick Kluivert met een paar jaar verbeterde. Ergens in het multiversum heeft Madjo al een hattrick.

Zoals één fan, Andrew Goudie, mijmerde: "Vijf miljoen euro voor de winnaars, vier miljoen voor de verliezers. Niet veel verschil daar. Misschien maken de UEFA-coëfficiëntenpunten het goed, maar wie begrijpt die?" Inderdaad. En Justin Kavanagh, duidelijk een man met verfijnde smaak, vroeg: "Waar is de drinkpauze? Ik heb een kopje thee nodig en er zijn zeker een of twee Villa-verdedigers die hun verzuurde bloed moeten laten verversen na de capriolen van Kvaratskhelia."

Met een stand van 1-1 bij rust is dit nog lang niet voorbij. Zoals Peter Oh, terugdenkend aan Salzburg, opmerkte: "De laatste keer dat ik in Salzburg was, herinner ik me dat ik op een geplaveid plein stond en genoot van een sappige worst met een romige kaasvulling (het smaakt beter dan het klinkt), een zacht, boterachtig kaneelpretzel en een koud glas Stiegl. Goede tijden." Inderdaad. Blijf op de hoogte - er komt meer voetbal, en mogelijk meer verduistering.