In minder dan een week heeft Spider-Man: Brand New Day wereldwijd een coole $1 miljard opgebracht en het grootste openingsweekend in de geschiedenis van Hollywood binnengehaald. Dat klopt - de webslinger heeft zojuist elke andere studio-exec in hun popcorn laten huilen. De film is een stralende herinnering aan waarom Sony die Spider-Man-rechten nooit, maar dan ook nooit zal opgeven, en waarom Marvel slim was om met hen samen te spelen. Maar hoewel Brand New Day onmiskenbaar uitstekend is, is het niet bepaald een stralend teken dat Marvel heeft uitgevonden hoe het zijn eigen uitgestrekte, verwarde universum moet repareren.

Laten we eerlijk zijn: het kassucces van Brand New Day is niet bepaald schokkend. Sony en Marvel's recente Spider-Man-films zijn consistente geldprinters geweest. Spider-Man: Homecoming en No Way Home haalden beide meer dan $100 miljoen op in hun openingsweekend, en Far From Home had slechts zes dagen nodig om $185 miljoen binnen te harken. Wat hier anders is, is de snelheid en schaal - Brand New Day verbrak records zo snel dat het bijna een waas van webvloeistof en geld is. Het bewijst dat mensen nog steeds hunkeren naar grootschalig stripboek-spektakel wanneer de sterren gunstig staan. Maar de magie die deze Spider-Man laat werken, ontbreekt schromelijk in de niet-Spidey-delen van de MCU.

**Spoiler alert: we gaan zo in op de plot van Brand New Day, dus als je het nog niet hebt gezien, ga dat dan eerst doen.**

Jon Watts' Spider-Man-trilogie raakte uiteindelijk verstrikt in het multiversum, maar die films vertelden relatief zelfstandige verhalen, en bouwden een gegrond universum op rond Tom Holland's Peter Parker. Die aanpak benadrukte zijn groei als solo-held en maakte zijn Avengers-crossovering leuk. Nu hebben regisseur Destin Daniel Cretton en co-schrijvers Chris McKenna en Erik Sommers een delicate balans gevonden tussen Sony's solo-Spidey-films en Marvel's crossover-extravaganza's. We krijgen klassieke schurken zoals John Bernthal's Punisher en Michael Mando's Scorpion, plus Mark Ruffalo's Hulk die rondrent, maar de kern van het verhaal is Peter die omgaat met de emotionele nasleep van het wissen van zichzelf uit ieders geheugen.

Belachelijk? Zeker. Maar het werkt omdat eerdere Spider-Man-films de basis legden. Je kon Watts' trilogie kijken en Brand New Day binnenstappen met begrip van de inzet en de emotionele bagage van de personages. De bredere Multiversum-saga van de MCU - die begon met WandaVision en zal eindigen met Avengers: Secret Wars - heeft moeite gehad om die narratieve samenhang te behouden. Marvel heeft veel te veel borden in de lucht gehouden, terwijl Sony verstandig op de rem trapte met spin-offs. En gezien de lauwe reacties op trailers voor Marvel's volgende grote ding, lijkt het erop dat fans niet bepaald enthousiast zijn over wat komen gaat.

Avengers: Doomsday zal Earth's Mightiest Heroes herenigen om een Doctor Doom te confronteren die wordt gespeeld door Robert Downey Jr. (Want waarom niet? Het multiversum verklaart alles.) De film zal waarschijnlijk datzelfde multiversum gebruiken om weg te wuiven waarom Doom er precies uitziet als Iron Man, en het zal enkele live-action 20th Century Studios X-Men in de MCU brengen. Marvel gebruikt Doomsday en Secret Wars duidelijk om de resetknop in te drukken op de Multiversum-saga na jaren van franchise-opgeblazenheid. Downey Jr.'s terugkeer is ook een manier om voorbij het Kang-tijdperk te gaan, dat Marvel verliet na het ontslaan van Jonathan Majors. Kevin Feige heeft geteased dat nieuwe X-Men-iteraties de sleutel zijn tot Marvel's toekomst. Maar als ze willen dat we om Charles Xavier en zijn studenten geven, moeten ze aantekeningen maken van Brand New Day.

In plaats van Sadie Sink's Jean Grey te introduceren als een charmante telepaat, presenteert Brand New Day haar als een wanhopige tiener die bereid is iedereen op haar pad te vernietigen om haar zus te vinden. De Grey-zusjes zijn mutanten met gevaarlijke krachten, maar wat Jean tot dodelijk geweld drijft, is de overheid die hen jaagt om hen te bewapenen. Door Jean als schurk te framen, houdt de film zijn verhaal gegrond en biedt een glimp van hoe de MCU klassieke X-Men-overlevering zou kunnen aanpakken. Jean wil geen onschuldigen kwetsen, maar ze doet het - zeer publiekelijk - en je kunt erop wedden dat dat later spanningen tussen mens en mutant zal aanwakkeren.

Brand New Day slaagt erin om al deze elementen aan te boren