In een zet die werkelijk niemand zal verbazen, is het staakt-het-vuren in Libanon opnieuw op de proef gesteld, met Israël dat aanvallen uitvoert in het zuiden na Hezbollah te beschuldigen van een "flagrante schending." Het Libanese ministerie van Volksgezondheid meldt één dode en twaalf gewonden toen een gebedsruimte op een begraafplaats in Tibnin werd geraakt. Want niets zegt "respect voor de doden" zoals het bombarderen van een begraafplaats.

Maar dat is nog niet alles. Het Israëlische leger heeft ook zijn eerste evacuatiebevel in meer dan een maand uitgevaardigd voor de stad Mansouri, waarin bewoners wordt opgedragen te vluchten voor "krachtig optreden." Het bevel kwam ongeveer 30 minuten vóór de aanvallen, wat in deze contreien praktisch een beleefdheidsbezoekje is.

Hezbollah van zijn kant heeft gezwegen over de gebeurtenissen, misschien omdat ze te druk bezig zijn met nadenken over hoe het trilaterale kader dat eind juni werd overeengekomen, uitpakt. Dat kader moest Israël doen terugtrekken uit Zuid-Libanon in ruil voor de ontwapening van Hezbollah. Hezbollah verwierp het uiteraard en noemde de voorwaarden "het overschrijden van alle rode lijnen." Rode lijnen, zo blijkt, zijn meer suggesties.

Ondertussen vertelde een Israëlische militaire bron aan lokale media dat ontheemde bewoners van Mansouri waren teruggekeerd onder auspiciën van het Libanese leger, dat een checkpoint in het gebied had opgezet - een schending, volgens Israël, van de overeenkomsten. De stad ligt in een 10 km diepe "veiligheidszone" langs de grens, waar "militaire activiteit die het leven van Libanese burgers in gevaar brengt" zogenaamd plaatsvond.

Burgemeester Haidar Madihli beschreef vier aanvallen op gebouwen en villa's in de wijk Ghazaleh, die grote schade veroorzaakten en opnieuw een golf van ontheemding teweegbrachten. Ongeveer 120 families waren teruggekeerd na het staakt-het-vuren van 19 juni, maar dat aantal was geslonken tot 40-50 naarmate de aanvallen intensiveerden. Want niets zegt "welkom thuis" zoals je dak eraf geblazen worden.

Het humanitaire kantoor van de VN merkte op dat meer dan 820.000 ontheemden waren begonnen terug te keren naar hun huizen, maar ongeveer 360.000 blijven ontheemd, waaronder 26.000 in overheidsopvang. Het is een langzame, pijnlijke terugkeer naar normaliteit die steeds weer wordt onderbroken door, je weet wel, bombardementen.

Dit alles gaat terug tot 2 maart, toen Hezbollah raketten op Israël afvuurde als vergelding voor een aanval die de hoogste leider van Iran doodde. Israël reageerde met een bombardementscampagne en invasie. Sindsdien zijn ten minste 4.333 mensen gedood in Libanon, waaronder 392 vrouwen en 253 kinderen, volgens het ministerie van Volksgezondheid. Sinds het staakt-het-vuren zijn er nog eens 353 gedood. Aan Israëlische zijde zijn 38 soldaten en vier burgers omgekomen.

Dus, samengevat: staakt-het-vuren geschonden, aanvallen uitgevoerd, evacuatie bevolen, burgers lijden, en iedereen is verbaasd. Alweer.