Anthropic, het AI-bedrijf dat steeds nieuwe manieren vindt om ons te laten twijfelen aan onze plek in de economische voedselketen, heeft een geclassificeerde marktplaats gecreëerd waar AI-agenten zowel kopers als verkopers vertegenwoordigden, echte deals sloten voor echte goederen en echt geld.

Het bedrijf gaf toe dat deze test – die het Project Deal noemde – slechts “een proefexperiment met een zelfgeselecteerde deelnemersgroep” was van 69 Anthropic-medewerkers die een budget van $100 (uitbetaald via cadeaubonnen) kregen om spullen van hun collega’s te kopen. Dus eigenlijk een iets bureaucratischere versie van een werkplek-witte-olifantenruil, maar dan met algoritmes.

Desalniettemin zei Anthropic dat het “getroffen was door hoe goed Project Deal werkte”, met 186 deals ter waarde van meer dan $4.000. Dat is ofwel een bewijs van AI-onderhandelingsvaardigheden, ofwel een bewijs dat Anthropic-medewerkers een hoop licht gebruikte bureauspeeltjes en oude USB-sticks hebben die ze kwijt willen.

Het bedrijf zei dat het eigenlijk vier aparte marktplaatsen met verschillende modellen draaide – één die “echt” was (waarbij iedereen werd vertegenwoordigd door het meest geavanceerde model van het bedrijf, en deals daadwerkelijk werden nagekomen na het experiment) en nog drie voor onderzoek. Want niets zegt wetenschappelijke nauwkeurigheid zoals je collega’s de buit laten houden waar ze over hebben afgedongen.

Blijkbaar krijgen gebruikers, wanneer ze worden vertegenwoordigd door geavanceerdere modellen, “objectief betere resultaten”, aldus Anthropic. Maar gebruikers leken het verschil niet op te merken, wat de mogelijkheid van “‘agentkwaliteit’-kloven” oproept waarbij “mensen aan de verliezende kant zich misschien niet realiseren dat ze er slechter af zijn”. Met andere woorden, de AI-versie van opgelicht worden bij een tweedehands autohandel en de dealer bedanken.

Ook leken de initiële instructies aan de agenten geen invloed te hebben op de verkoopkans of de onderhandelde prijzen. Wat suggereert dat, net als mensen, AI-agenten ofwel een natuurlijk instinct hebben voor afdingen, of simpelweg hun briefingdocumenten volledig negeren.