De Ebola-uitbraak in de Democratische Republiek Congo heeft zichzelf officieel overtroffen en is nu de dodelijkste in de geschiedenis van het land, met minstens 2.325 doden, volgens overheidsgegevens. Dat is een somber record, dat de tol van de uitbraak van 2018-20 overtreft.

Het volksgezondheidsinstituut van Congo meldde zondag dat het aantal bevestigde gevallen is gestegen tot 4.945, met 101 nieuwe gevallen in de afgelopen 24 uur. Want niets zegt vooruitgang zoals een verse partij gevallen.

Ter context: de West-Afrikaanse uitbraak van 2014-16 was ook geen doetje, met 28.616 gevallen en 11.310 doden in Guinee, Liberia en Sierra Leone, volgens de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO). Gewoon om de cijfers in perspectief te houden.

Op vrijdag kwam de VN met een vrolijke update: "Ebola wint in de Democratische Republiek Congo," en merkte op dat de epidemie nu elke 30 minuten iemand doodt. Een grimmig tempo, inderdaad.

Zes van de 26 provincies van de DRC zijn nu getroffen, voornamelijk langs de noordoostelijke grens. Meer dan 3.400 gevallen zijn geregistreerd in de provincie Ituri, waar de uitbraak voor het eerst zijn lelijke kop opstak.

De nieuwste cijfers maken dit de snelst groeiende Ebola-uitbraak in de bekende geschiedenis - een prestatie waar niemand op zat te wachten.

Om het feest compleet te maken, zijn er geen goedgekeurde vaccins of behandelingen voor de zeldzame Bundibugyo-stam die verantwoordelijk is voor deze piek. Want waarom zou je het makkelijk maken?

Thomas Parisch, een volksgezondheidsspecialist bij Artsen zonder Grenzen, merkte op: "Normaal gesproken zou het sterftecijfer moeten dalen naarmate een uitbraak vordert, omdat contactopsporing verbetert en patiënten eerder worden geïdentificeerd en behandeld. In plaats daarvan zien we nog steeds veel gevallen die zeer laat worden ontdekt, wanneer behandeling minder kans van slagen heeft, en velen worden pas geïdentificeerd nadat ze in de gemeenschap zijn overleden." Dus niet bepaald het klassieke verloop.

Oeganda heeft minstens 20 gevallen gemeld, allemaal in de hoofdstad Kampala.

In mei verklaarde de WHO de uitbraak tot een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid van internationaal belang. Een titel die niemand wilde.

Het virus verspreidt zich van wilde dieren op mensen, en vervolgens tussen mensen via direct contact met bloed, secreties, organen of andere lichaamsvloeistoffen van geïnfecteerde personen, en via besmette oppervlakken zoals beddengoed of kleding. En als je je afvraagt wat de symptomen zijn: de WHO noemt koorts, vermoeidheid, malaise, spierpijn, hoofdpijn en keelpijn, gevolgd door braken, diarree, buikpijn, huiduitslag en verminderde nier- en leverfunctie. Klinkt heerlijk.